เรียนหนังสือ

ชุดนักเรียน

เรื่องค่าเล่าเรียน เนื่องจากน้องปัน ปัน ยังไม่ถึง 3 ขวบเต็มเลยต้องไปเตรียมพร้อมก่อนเข้าอนุบาล 1 ก่อน โดยคิดค่าใช้จ่ายเดือนละ 3000 บาท รวมค่าอาหาร ค่าชุดนักเรียน ชุดนอน กระเป๋านักเรียน ชุดพละ และอื่นๆ รวมทั้งหมดปนะมาณ 5,000 บาทกว่าๆ

ซึ่งหลังจากเดือนเมษายนแล้ว ก็จะเป็นการเปิดเทอมตามปกติของนักเรียน พ่อปัน ปัน และแม่ปัน ปัน ก็ต้องเตรียมค่าเทอมอีกประมาณ 1 หมื่นต้นๆ ครับ เพราะน้องปัน ปัน ต้องเข้าเรียนอนุบาล 1 ครับ

แอ๊คถ่ายรูป

สำหรับก่อนไปโรงเรียนจริง พ่อปัน ปัน และแม่ปัน ปัน พยายามพูดให้น้องปัน ปัน ฟังบ่อยๆ เรื่องเกี่ยวกับโรงเรียนว่าดีอย่างนั้น มีเพื่อนๆ มากและได้เล่นของเล่นมากมายด้วย โดยจะไม่บอกว่าต้องไปเรียนหนังสือ ซึ่งดูเหมือนว่าน้องปัน ปัน ก็จะเชื่อฟังดี และอยากไปโรงเรียน ซึ่งเป็นเรื่องปกติของเด็กที่อยากเจอสิ่งใหม่ๆ ที่ยังไม่เคยเห็น

เมื่อมาถึงวันที่ต้องไปโรงเรียนวันแรกตรงกับวันที่ 24 มค. 54 พ่อปัน ปัน ต้องลางาน 1 วัน เพื่อไปเป็นเพื่อนแม่ปัน ปัน ไปส่งน้องปัน ปัน ที่โรงเรียน พวกเราต้องตื่นกันตั้งแต่เช้า สำหรับน้องปัน ปัน ตื่นตอน 6.30น. เพราะต้องมาเตรียมตัวอาบน้ำ ซึ่งต้องปลุกปล้ำกันยกใหญ่ที่เดียวครับ กว่าจะกล่อมให้อาบน้ำและแต่งตัวเสร็จ และป้อนข้าวน้องปัน ปัน ไปด้วย

ชุดนักเรียน น้องปัน ปัน

กว่าจะได้ออกจากบ้านก็ประมาณ 7.30น. ครับน้องปัน ปันมีที่ท่าว่าอยากไปโรงเรียนมาก เรียกว่า “เห่อ” ก็ว่าได้ครับพ่อปัน ปัน เลยเก็บภาพมาฝาก สำหรับการเดินทางไปโรงเรียนก็ไม่ไกลครับใช้เวลาประมาณ 10 นาทีก็ถึงเพราะอยู่ใกล้ๆ บ้านพักครับ

พอน้องปัน ปัน ไปถึงโรงเรียนก็วิ่งไปเล่นเครื่องเล่นที่โรงเรียนเลยครับ เพราะเป็นสิ่งที่เด็กๆ ทั่วๆ ชอบครับ ยังไม่มีวี่แววว่าจะร้องไห้แต่อย่างใด ซึ่งบรรยากาศของโรงเรียนเด็กๆ ก็จะมีพ่อแม่มาส่งลูกๆ และเห็นเด็กร้องไห้กับผู้ปกครองซึ่งคุณครูจะบอกว่าเป็นเรื่องปกติครับ ต้องให้เวลาผ่านไปสัก 1 อาทิตย์ หรือ 1 เดือนครับเด็กเหล่านั้นก็หยุดร้องไห้ และเคยชินกับโรงเรียนเองครับ

วันแรกของน้องปัน ปัน คุณครูบอกว่าจะมารับน้องปัน ปัน กลับบ้านประมาณ 11.30น. เพราะว่าเป็นวันแรก ต้องค่อยๆให้เด็กปรับตัว จะทำให้เด็กไม่รู้สึกว่าถูกทอดทิ้ง ซึ่งเมื่อถึงเวลาพ่อกับแม่ปัน ปัน ไปรับน้องปัน ปัน กลับบ้าน ปรากฏว่าน้องปัน ปัน “ร้องไห้” ครับ สะอึกสะอื้น ครับเพราะคิดว่าพ่อกับแม่หายไปไหน แต่เมื่อกลับมากึงบ้านแล้ว ถามว่าวันพรุ่งนี้ไปโรงเรียนอีกหรือเปล่า น้องปัน ปัน ตอบว่า”ไป” ครับ

มุมด้านข้าง

วันที่สองของการไปโรงเรียน น้องปัน ปัน ตอนไปส่งก็ดีใจเพราะอยากเล่นของเล่นครับ แต่วันนี้เหมือนจะไม่มั่นใจต้องให้แม่ปัน ปัน นั่งอยู่ใกล้ๆ แล้วน้องปัน ปัน ก็ไปเล่น จนคุณครูมาหาและพาน้องปัน ปัน เข้าห้องเรียนแม่ปัน ปัน ถึงได้กลับบ้าน

วันที่สองก้เช่นกันกับวันแรกครับ ต้องไปรับน้องปัน ปัน ประมาณ 11.30น. ครับแต่วันนี้น้องปัน ปัน บอกว่าไม่ร้องไห้แล้วได้เล่นกับเพื่อนๆ ด้วยซึ่งก็เป็นพัฒนาการอีกด้านหนึ่งของน้องปัน ปัน

เด็กๆ กว่าจะผ่านพ้นวัยเรียนไปได้ก็คงต้องใช้เวลาอีกระยะหนึ่งครับ เรื่องการปรับตัว เข้ากับสังคม และเพื่อนๆ เพราะมนุษย์เป็นสัตว์สังคมครับ พ่อและแม่ของเด็กๆ ทุกคนก็เป็นห่วงลูกๆ ของตนเองเมื่อพ้นสายตาไปแล้ว พ่อและแม่ปัน ปัน ก็เป็นแบบนี้ครับ แต่ต้องทำใจเพราะไม่ช้าหรือเร็วอย่างไรเสียน้องปัน ปัน ก็ต้องไปโรงเรียนเหมือนๆ กับเด็กๆ ในวัยเดียวกันครับ