ความต้องการของเด็ก

วันนี้พ่อปัน ปัน กลับจากที่ทำงานแล้วน้องปัน ปัน ยังไม่ยอมหลับ สาเหตุเพราะเพิ่งนอนตอนเย็นๆ ตื่นขึ้นมาอีกทีก็ประมาณ 5 โมงเย็นแล้วเลยทำให้น้องปัน ปัน ยังไม่ง่วง พ่อปัน ปัน เลยต้องเข้าไปนอนเป็นเพื่อนลูกครับ ซึ่งกว่าจะที่น้องปัน ปัน จะหลับได้ก็อ่านหนังสือนิทานให้ฟัง ประมาณ 4 เล่มครับ

พอน้องปัน ปัน เริ่มหลับแล้วพ่อปัน ปัน เลยแอบออกมานอกห้องมาเจอหลังสือที่แม่ปัน ปัน ซื้อมาอ่านเห็นว่ามีประโยชน์กับบรรดาเพื่อนชาวบล็อกเกอร์ทั้งหลายครับ ชื่อหนังสือว่า “เมื่อลูกน้อยอาละวาด” ซึ่งวันหลังพ่อปัน ปัน จะถ่ายรูปและมาเขียนเล่าเรื่องต่อครับ

สำหรับวันนี้หยิบเรื่อง “ความต้องการของเด็ก” มาเขียนครับซึ่งก็เป็นเนื้อหาส่วนหนึ่งของหนังสือที่บอกข้างบนครับ เพื่อนลองอ่านตามกันนะครับว่าเด็กๆ เค้าคิดอย่างไร และต้องการอะไรบ้าง

ความรัก
เป็นสิ่งที่สำคัญที่สุด หากให้ความรักกับลูกได้อย่างไม่มีข้อแม้ เขาจะเติบโตมาเป็นผู้ใหญ่ที่มีความมั่นใจ และมีทัศนคติที่ดีต่อตัวเอง
ความเอาใจใส่
เด็กๆ ต้องการความเอาใจใส่ในเรื่องที่ถูกต้อง
คำชมเชย
บอกเด็กๆ ให้ชัดเจนว่า คุณพ่อคุณแม่ชมเชยเขาด้วยเรื่องอะไร ไม่ชมเฉพาะเขาทำอะไรสำเร็จเท่านั้น แต่ควรชื่นชมแม้เพียงความพยายามทำสิ่ง ต่างๆ ด้วยตัวเอง
การยอมรับนับถือ
ควรปฎิบัติต่อเขาเหมือนปฎิบัติต่อผู้ใหญ่ด้วยกันเอง
การรับฟังและพูดคุย
เป็นทักษะสำคัญเพื่อหลีกเลี่ยงพฤติกรรมอาละวาด
การเรียนรู้การช่วยเหลือตัวเองทีละน้อย
ช่วยให้ลูกเรียนรู้ด้วยตนเองทันทีที่เขาสามารถทำได้ เพื่อสร้างความมั่นใจให้กับเขา กระตุ้นให้เขาเรียนรู้สิ่งใหม่ๆ เมื่อถึงเวลาที่เหมาะสม
ความสม่ำเสมอ
เรื่องนี้สำคัญมาก เพราะลูกจะสับสน หากบางวันทำได้ แต่บางวันทำไม่ได้

ได้อ่านพอหอมปาก หอมคอกันแล้วนะครับ ซึ่งบางครั้งคนส่วนมากจะลืมนึกถึงบางเรื่องไปครับ โดยคิดแบบผู้ใหญ่ทั่วๆ เลยลืมนึกถึงเด็กๆ กันไปครับ พ่อปัน ปัน ก็มีบางที่เกินเลยไปเกี่ยวกับลูกชายครับ และก็มีบางครั้งเหมือนกันที่พฟติกรรม ของน้องปัน ปัน ย้อนศรกลับมาสอนทั้งพ่อปัน ปัน และแม่ปัน ปัน เองครับซึ่งเรียกได้ว่า วัยนี้กำลังช่างจด ช่างจำ ช่างเรียนรู้ ครับ