เสียงกับเด็กเล็ก

บ้านเราช่วงที่เข้าพรรษาเป็นการบ่งบอกว่ากำลังย่างก้าวเข้าสู่ฤดูฝนครับ ทำให้พ่อปัน ปัน นึกถึงสมัยตอนเป็นเด็กๆ ที่ชอบเล่นน้ำฝน หรือชอบลุยน้ำตามแอ่งน้ำต่างๆ ที่มีน้ำขัง หรือถ้าเป็นเด็กผู้ชายก็จะชอบเล่นฟุตบอลกลางสายฝนครับ ถึงแม้ว่าผู้ใหญ่จะดุว่าอย่าเล่นตากฝนก็ตาม

วันนี้พ่อปัน ปัน มีเรื่องเกี่ยวกับน้องปัน ปัน ในเรื่องราวของเสียงต่างๆ ครับ ซึ่งถ้าพวกเราที่เป็นผู้ใหญ่ คิดว่ามันเรื่องเล็กๆ น้อยๆ แต่สำหรับเด็กเล็กๆ ในวัยขนาด 1-5 ขวบ ว่ามันเป็นเรื่องที่น่าสนใจครับ

เสียงฟ้าร้อง ฟ้าผ่า
เสียงแรกที่จะนำมาพูดถึงครับ ผู้ใหญ่อย่างเราๆ ท่านๆ ส่วนมากก็จะคุ้นเคยกันดีกับเสียงเหล่านี้ ซึ่งก่อนจะเกิดเสียงฟ้าร้องฟ้าผ่า ก็ต้องมีแสงแป๊บๆ มาก่อนเสมอๆ ครับ เพราะแสงเดินทางเร็วกว่าเสียงครับ ตามหลักทางวิทยาศาสตร์ที่ร่ำเรียนกันมา น้องปัน ปัน ถ้าเมื่อไรมีฝนฟ้าคะนอง และฝนตกหนัก เกิดเสียงฟ้าคำราม และมีเสียงฟ้าร้อง ฟ้าผ่า ก็จะวิ่งหาที่ซ่อนเลยครับ หรือไม่ก็จะวิ่งมาหา พ่อและแม่ ขึ้นอยู่กับว่าที่ไหนใกล้กว่ากัน พ่อปัน ปัน ก็จะพยายามคุยกับน้องปัน ปัน ว่า “เป็นปรากฎการณ์ตามธรรมชาติ” น้องปัน ปัน ไม่ต้องกลัว หรือตกใจ เพราะว่าเมื่อฝนหยุดตกแล้วก็จะไม่มีเสียงเหล่านี้ครับ แต่ก็นั่นแหล่ะครับเด็ก ก็คือเด็กเพราะเขายังไม่เข้าใจอยู่ดี เพียงแต่ต้องการหาสิ่งที่คิดว่าปลอดภัยที่สุดไว้ก่อน และนั่นก็คือ “พ่อและแม่”

เสียงหวูดรถไฟ
เสียงที่สองเป็นเสียงหวูดรถไฟครับ อันนี้ล่าสุดที่พ่อปัน ปัน พาน้องปัน ปัน กลับไปเยี่ยมตากับยายที่โคราชครับ ช่วงเย็นๆ เลยพาน้องปัน ปัน ไปเที่ยวดูขบวนรถไฟที่กำลังจะเข้ามาเทียบสถานี ซึ่งเมื่อรถไฟผ่านทางแยกต่างๆ ก็จะมีเสียงหวูดเพื่อเตือนให้ระวังนะ รถไฟกำลังจะผ่านมาทางนี้ ให้หลี่กทางให้ด้วยครับ นี่ก็เช่นกันครับพอน้องปัน ปัน ได้ยินเสียงหวูดรถไฟ ก็จะวิ่งแบบลุกรีลุกร้น รอบๆ ตัวของตัวพ่อและแม่ ซึ่งผมเห็นแล้วก็สงสารลูกชายครับ เพราะหน้าตาเขาจะตื่นเต้นมาก และทำอะไรไม่ถูก ใจหนึ่งก็อยากที่จะดูขบวนรถไฟที่กำลังจะผ่านมา และอีกใจหนึ่งก็คงนึกว่ามันเป็นเสียงอะไรกันนะ หน้าที่ของพ่อและแม่ก็ต้องอธิบายให้ฟังว่ามันเป็นเสียงของรถไฟครับ

เสียงสัตว์ต่างๆ
เนื่องจากเด็กยังไม่คุ้นเคยกับสัตว์ต่างๆ พ่อปัน ปัน เลยคิดว่าน่าจะเป็นเรื่องปกติที่ต้องตกใจ และกลัวเมื่อได้ยินเสียงเหล่านี้ อย่างเช่น เสียงแมวร้อง , หรือเสียงแมวแย่งตัวเมียกัน เสียงหมาเห่า เสียงอึ่งอ่างร้องเวลาฝนตก เสียงตุ๊กแกร้อง (นี่เป็นเพียงเสียงสัตว์ต่างๆ ที่อยู่รอบตัวเรานะครับ ) ยังไม่พูดถึงสัตว์ที่มีอยู่ในสวนสัตว์ต่างๆ อีกมากครับ ซึ่งมันก็เป็นธรรมชาติของสัตว์ต่างๆ เหล่านี้ที่ต้องร้อง เพียงแต่เด็กเล็กยังไม่คุ้นเคยกับมันก็เท่านั้นครับ พ่อและแม่ต้องคอยบอกว่า เสียงนี้เป็นเสียงอะไร และหน้าตาของสัตว์ชนิดต่างๆ เป็นอย่างไร ซึ่งเรื่องเสียงสัตว์ต่างๆ ตอนนี้น้องปัน ปัน ก็เริ่มจะคุ้นเคยมากขึ้นครับ ก็มีบ้างคือเสียง “อึ่งอ่าง” เพราะเพิ่งเคยได้ยิน และยังไม่คุ้น เพราะเข้าหน้าฝนมาเพียงไม่กี่วันครับ พ่อปัน ปัน คิดว่าอีกไม่นานก็จะคุ้นเคยเองครับ

สำหรับน้องปัน ปัน เอง เสียงฟ้าร้อง ฟ้าผ่า จะเป็นเสียงที่ตกใจมากที่สุด และเสียงหวูดรถไฟ ก็จะเป็นเสียงต่อมาที่ตกใจแต่ไม่เท่ากับเสียงแรก ส่วนเสียงสัตว์ต่างก็มีบ้างเล็กน้อย สำหรับเสียงที่ไม่คุ้นเคย ซึ่งวิธีการที่จะสอนหรือลดความตกใจ หรือลดความกลัวลงมาได้ก็คงต้องพยายามให้เขาคุ้นเคยกับเสียงเหล่านั้นมากๆ บ่อย ให้เขาจำได้ว่ามันเป็นเสียงอะไร และค่อยๆ บอกเหตุและผล ของเสียงต่างๆ ซึ่งพ่อปัน ปัน คิดว่าเด็กๆ จะค่อยๆ เรียนรู้และสะสมประสบการณ์ และเมื่อเติบโตขึ้นไปก็จะไม่ตกใจ หรือกลัวน้อยลงครับ