<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:wfw="http://wellformedweb.org/CommentAPI/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"
	xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/"
	xmlns:slash="http://purl.org/rss/1.0/modules/slash/"
	>

<channel>
	<title>BLOGPUN.COM : บล็อกปัน ปัน , บันทึกเรื่องลูก , บล็อกบันทึกความรัก &#187; พัฒนาการเด็ก</title>
	<atom:link href="http://www.blogpun.com/archives/category/child-development/feed" rel="self" type="application/rss+xml" />
	<link>http://www.blogpun.com</link>
	<description></description>
	<lastBuildDate>Sun, 05 Feb 2012 19:00:52 +0000</lastBuildDate>
	<language>en</language>
	<sy:updatePeriod>hourly</sy:updatePeriod>
	<sy:updateFrequency>1</sy:updateFrequency>
	<generator>http://wordpress.org/?v=3.3.1</generator>
		<item>
		<title>งานศิลปะ ฝึกสมาธิ น้องปัน ปัน</title>
		<link>http://www.blogpun.com/archives/2399?utm_source=rss&#038;utm_medium=rss&#038;utm_campaign=%25e0%25b8%2587%25e0%25b8%25b2%25e0%25b8%2599%25e0%25b8%25a8%25e0%25b8%25b4%25e0%25b8%25a5%25e0%25b8%259b%25e0%25b8%25b0-%25e0%25b8%259d%25e0%25b8%25b6%25e0%25b8%2581%25e0%25b8%25aa%25e0%25b8%25a1%25e0%25b8%25b2%25e0%25b8%2598%25e0%25b8%25b4-%25e0%25b8%2599%25e0%25b9%2589%25e0%25b8%25ad%25e0%25b8%2587%25e0%25b8%259b%25e0%25b8%25b1</link>
		<comments>http://www.blogpun.com/archives/2399#comments</comments>
		<pubDate>Tue, 29 Nov 2011 15:10:16 +0000</pubDate>
		<dc:creator>พ่อปัน ปัน</dc:creator>
				<category><![CDATA[Mind Map]]></category>
		<category><![CDATA[พัฒนาการเด็ก]]></category>
		<category><![CDATA[งานศิลปะ]]></category>
		<category><![CDATA[งานศิลปะของน้องปัน ปัน]]></category>
		<category><![CDATA[จินตนาการ]]></category>
		<category><![CDATA[จินตนาการ น้องปัน ปัน]]></category>
		<category><![CDATA[จินตนาการวัยเด็ก]]></category>
		<category><![CDATA[ฝึกระบายสี]]></category>
		<category><![CDATA[ฝึกสมาธิ]]></category>
		<category><![CDATA[ฝึกสมาธิเด็ก]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://www.blogpun.com/archives/2399</guid>
		<description><![CDATA[จากที่พ่อปัน ปัน เคยเขียน Mind Map แผนการสอนน้องปัน ปัน มาแล้วและได้เริ่มใช้จริงจังกับน้องปัน ปัน บ้างแล้วมาวันนี้ก็เป็นอีกวันหนึ่งที่ต้องสอนเกี่ยวกับสมาธิ แต่เป็นการสอนทางอ้อมครับเพราะเด็กๆ ในวัยอย่างน้องปัน ปัน คงยังไม่เข้าใจว่าสมาธิคืออะไร การฝึกวันนี้เป็นการหัดให้น้องปัน ปัน ระบายสีรูปที่ทำจากปูนปาสเตอร์ครับ ซึ่งพ่อปัน ปัน ซื้อมานานแล้วแต่ยังไม่มีเวลาสอนให้น้องปัน ปัน ได้ทำเสียทีจนมาถึงวันนี้ครับ ได้ลงมือกันเลย ขั้นแรกก็ไม่มีอะไรมากครับ เทสีใส่จานสี แล้วก็ผสมสีต่างๆ ตามที่ต้องการโยมีน้องปัน ปัน นั่งคอยลุ้นอยู่ว่าเมื่อไร จะได้เริ่มระบายสีเสียที สำหรับการระบายสีพ่อ และแม่น้องปัน ปัน จะปล่อยให้ลูกชายระบายเอง โดยไม่บอกว่าต้องระบายที่ไหนก่อน หรือหลัง ให้น้องปัน ปัน ได้ใช้ “จินตนาการวัยเด็กเอง” และใช้สมองคิดเอง เพียงแต่นั่งอยู่ข้างๆ ทั้งคู่ครับ การฝึกฝนเรื่องต่างๆ ให้เก่ง หรือชำนาญนั้นต้องใช้เวลาครับ สำหรับวันนี้สิ่งที่น้องปัน ปัน ได้ทำคือระบายสี ตามแต่จินตนาการจะออกมาในรูปแบบไหนแล้ว ในระยะเวลาไม่เกิน 20-30 นาที ก็ถือว่าดีแล้วครับ ซึ่งจากการสังเกตุถึงความมุ่งมั่นที่จะระบายสีให้เสร็จ [...]]]></description>
		<wfw:commentRss>http://www.blogpun.com/archives/2399/feed</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>จินตนาการวัยเด็ก</title>
		<link>http://www.blogpun.com/archives/2093?utm_source=rss&#038;utm_medium=rss&#038;utm_campaign=%25e0%25b8%2588%25e0%25b8%25b4%25e0%25b8%2599%25e0%25b8%2595%25e0%25b8%2599%25e0%25b8%25b2%25e0%25b8%2581%25e0%25b8%25b2%25e0%25b8%25a3%25e0%25b8%25a7%25e0%25b8%25b1%25e0%25b8%25a2%25e0%25b9%2580%25e0%25b8%2594%25e0%25b9%2587%25e0%25b8%2581</link>
		<comments>http://www.blogpun.com/archives/2093#comments</comments>
		<pubDate>Wed, 06 Jul 2011 20:43:59 +0000</pubDate>
		<dc:creator>พ่อปัน ปัน</dc:creator>
				<category><![CDATA[พัฒนาการเด็ก]]></category>
		<category><![CDATA[จินตนาการ]]></category>
		<category><![CDATA[จินตนาการ น้องปัน ปัน]]></category>
		<category><![CDATA[จินตนาการเด็ก]]></category>
		<category><![CDATA[ระบายสี]]></category>
		<category><![CDATA[วาดรูป]]></category>
		<category><![CDATA[โปรเตอร์ต่างๆ]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://www.blogpun.com/?p=2093</guid>
		<description><![CDATA[พ่อปัน ปัน เชื่อว่าท่านผู้ปกครองหลายๆ ท่านน่าจะผ่านเหตุการณ์ต่างๆ เกี่ยวกับลูกของตนเองมาบ้างแล้ว ไม่มากก็น้อยครับ ซึ่งเหตุการณ์ที่ พ่อปัน ปัน จะนำมาเขียนให้อ่านกันวันนี้เป็นเรื่องเกี่ยวกับ &#8220;จินตนาการ&#8221; ฝาผนังบ้าน หรือแม้แต่ฝาผนังห้องต่างๆ เป็นสถานที่ที่เหมาะสม สำหรับเด็กๆ ในวัยระหว่าง 3-5 ขวบ เพราะเป็นพื้นที่น่าค้นหา และประลองจินตนาการ ได้ปลดปล่อย สิ่งต่างๆ ตามที่เด็กๆ ในวัยนี้จะคิดได้ และระบายออกมา ผู้ใหญอย่างพ่อแม่อาจจะมองไม่ออก ว่าลูกของตนเองเขียนออกมาเป็นรูปอะไร แต่เด็กๆสิครับเค้ารู้ได้จาก &#8220;จินตนาการ&#8221; ของตัวเค้าเองครับ ทุกท่านช่วยบอกผมที่ว่าน้องปัน ปัน เขียนเป็นรูปอะไร ซึ่งก็รวมทั้ง พ่อปัน ปัน ด้วยครับตอบไม่ได้ว่าที่เห็นมันคืออะไร แต่เชื่อหรือไม่ว่า พอพ่อปัน ปัน ถามน้องปัน ปัน เค้าตอบว่า &#8220;ปลาวาฬ&#8221; ครับ เล่นเอาทั้งพ่อและแม่งง ไปตามๆ กันเลยที่เดียว ไม่เพียงแต่ผนังห้องต่างๆ แม้แต่เสาร์บ้านน้องปัน ปัน ก็ได้จารึกจินตนาการไว้หมดแล้ว ไม่เว้นแต่ห้องนอนของพ่อและแม่ด้วยครับ ซึ่งตอนแรก พ่อปัน [...]]]></description>
		<wfw:commentRss>http://www.blogpun.com/archives/2093/feed</wfw:commentRss>
		<slash:comments>6</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>สิ่งที่เด็กกลัวที่สุด</title>
		<link>http://www.blogpun.com/archives/1641?utm_source=rss&#038;utm_medium=rss&#038;utm_campaign=%25e0%25b8%25aa%25e0%25b8%25b4%25e0%25b9%2588%25e0%25b8%2587%25e0%25b8%2597%25e0%25b8%25b5%25e0%25b9%2588%25e0%25b9%2580%25e0%25b8%2594%25e0%25b9%2587%25e0%25b8%2581%25e0%25b8%2581%25e0%25b8%25a5%25e0%25b8%25b1%25e0%25b8%25a7%25e0%25b8%2597%25e0%25b8%25b5%25e0%25b9%2588%25e0%25b8%25aa%25e0%25b8%25b8%25e0%25b8%2594</link>
		<comments>http://www.blogpun.com/archives/1641#comments</comments>
		<pubDate>Wed, 18 Aug 2010 15:36:44 +0000</pubDate>
		<dc:creator>พ่อปัน ปัน</dc:creator>
				<category><![CDATA[พัฒนาการเด็ก]]></category>
		<category><![CDATA[กลัวไม่มีคนรัก]]></category>
		<category><![CDATA[การขู่เด็ก]]></category>
		<category><![CDATA[การขู่ให้เด็กกลัว]]></category>
		<category><![CDATA[การตีเด็ก]]></category>
		<category><![CDATA[เด็กกลัวถูกทิ้ง]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://www.blogpun.com/archives/1641</guid>
		<description><![CDATA[พ่อปัน ปัน มีโอกาสเข้าอบรมเกี่ยวกับเรื่องความปลอดภัยในการปฎิบัติงาน ซึ่งมีความสำคัญกับทุกสาขาอาชีพ เพียงแต่ว่าจะนำไปปฎิบัติหรือไม่ ก็เท่านั้นเองครับ อาจารย์ที่มาเป็นวิทยากรในการให้ความรู้ก็ได้นอกเรื่องบ้างเล็กน้อย บังเอิญว่ามีเรื่องเกี่ยวกับเด็กๆ ซึ่งพ่อปัน ปัน เห็นว่าน่าจะเป็นประโยชน์เลยนำมาเล่าสู่กันฟังอ่านครับ ถ้าจะบอกว่าเด็กๆ กลัวอะไรบ้างพ่อปัน ปัน ก็คงจะบอกไม่หมดหรือไม่ครบครับ เพราะเด็กๆ ก็จะกลัวไปทั่วยกตัวอย่าง เช่น กลัวผี กลัวความมืด กลัวเสียงฟ้าร้อง ฟ้าผ่า กลัวเสียงหมาเห่า หรือ กลัวเสียงสัตว์ต่างๆ ซึ่งการกลัวนั้นเขาจะมีเหตุผลในการกลัวครับ เพียงแต่เราที่เป็นผู้ใหญ่ไม่รู้สาเหตุเท่านั้นเองครับ แต่เรื่องที่พ่อปัน ปัน นำมาเขียนวันนี้มีเหตุผล ในตัวของมันเองครับว่า “ทำไมเด็กถึงกลัวสิ่งนี้” กันครับ และพ่อปัน ปัน ขอบอกไว้ก่อนนี่เกิดขึ้นมาจากประสบการณ์ครับ 1.กลัวไม่มีคนรัก หลายๆ คนที่เป็นผู้ใหญ่อาจจะคิดว่าเป็นเรื่องเล็กน้อย โดยเฉพาะคนที่ยังไม่มีลูก ซึ่งเมื่อลูกเราดื้อ หรือซนหลายๆ คนอาจจะขู่ลูกว่า “เดี๋ยวมีตำรวจมาจับนะ” หรือ “อย่าโดนตีนะ” หรืออื่นๆ อีกมากที่ผู้ใหญ่ล้วนอ้างเหตุผลเสมอๆ ซึ่งพฤติกรรมต่างๆ นั้นเด็กจะจดจำไปจนโตครับ ก็จะกลัวสิ่งเหล่านั้นต่อไป ด้วยสัญชาติญาณของคนไม่ว่าจะเด็กหรือผู้ใหญ่กลัวมากที่สุด “กลัวไม่มีคนรัก” เพราะเด็กยังอ่อนต่อโลกยังมีสมองในส่วนไตร่ตรองน้อยครับ ซึ่งจะต่างกับผู้ใหญ่ที่เป็นพ่อแม่ [...]]]></description>
		<wfw:commentRss>http://www.blogpun.com/archives/1641/feed</wfw:commentRss>
		<slash:comments>7</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>วัยกรี๊ด</title>
		<link>http://www.blogpun.com/archives/1113?utm_source=rss&#038;utm_medium=rss&#038;utm_campaign=scream</link>
		<comments>http://www.blogpun.com/archives/1113#comments</comments>
		<pubDate>Wed, 10 Feb 2010 16:21:51 +0000</pubDate>
		<dc:creator>พ่อปัน ปัน</dc:creator>
				<category><![CDATA[พัฒนาการเด็ก]]></category>
		<category><![CDATA[กรี๊ด]]></category>
		<category><![CDATA[พัฒนาการด้านการเจริญเติบโต]]></category>
		<category><![CDATA[พัฒนาการด้านอารมณ์]]></category>
		<category><![CDATA[วัยกรี๊ด]]></category>
		<category><![CDATA[เด็กกรี๊ด]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://www.blogpun.com/archives/1113</guid>
		<description><![CDATA[&#160;&#160;&#160; พูดถึงเรื่องกรี๊ด…ดดด ถ้าใช้ผิดที่ผิดเวลากคงไม่เหมาะสม แต่สำหรับวัยเด็กๆ อย่างน้องปัน ปัน เป็นการบ่งบอกว่าเป็นพัฒนาการของเด็กขึ้นมาอีกขั้นหนึ่งนะครับ เพื่อที่จะบอกให้ผู้ใหญ่รู้ว่าตัวเค้าเองมีพลังนะครับ พ่อปัน ปัน และแม่ปัน ปัน ได้เจอกับตัวเองครับถึงเหตุการณ์ที่ลูกชาย ร้องกรี๊ดๆ เวลาที่ต้องสิ่งขออะไร ก็ตามหรือแม้แต่เวลาไม่ได้สิ่งใดๆ ทันใจก็จะกรี๊ดครับ ซึ่งบางครั้งเล่นอยู่กับเพื่อนๆ ที่เป็นพี่เวลาปัน ปัน หัวเราะดีใจแบบสุดๆ ก็ยังกรี๊ดเลยครับ พ่อปัน ปัน กำลังจะบอกว่าเด็กในวัยขนาดน้องปัน ปัน ยังไม่สามารถควบคุมอารมณ์ได้นั่นเอง ยังแยกแยะไม่ออกว่า กรี๊ดเสียงดังๆ แล้วจะเกิดอะไรขึ้น เพราะเค้ายังสื่อสารด้วยคำพูดให้เราเข้าใจยังไม่ได้ เลยต้องหาวิธีพัฒนาเพื่อจะสามารถสื่อสารกับเราได้ สำหรับพ่อแม่ท่านใดที่กำลังมีลูกอยู่ในวัยเดียวกันกับน้องปัน ปัน พ่อปัน ปัน นำวิธีรับมือกับเด็กในวัยกรี๊ดมาฝากครับ วิธีรับมือกับเด็กในวัยกรี๊ด 1. อิสระในการเรียนรู้ ไม่ได้หมายความว่าให้ตามใจลูก แต่เด็กวัยนี้คือวัยที่กำลังเรียนรู้ ชอบสำรวจ บางครั้งด้วยความที่อยากรู้อยากเห็นพ่อแม่อาจห้ามไม่ให้เล่นบ้าง ซึ่งตรงนี้พ่อแม่ควรดูเขาอยู่ห่างๆและให้เขาลองเรียนรู้ด้วยตัวเอง เพราะหากพ่อแม่ไปห้ามลูกบ่อยๆซึ่งในบางครั้ง เขาสามารถเล่นเองได้ และไม่อันตรายนั้น เมื่อโตมาเขาจะกลายเป็นเด็กที่ไม่มีความมั่นใจในตัวเอง 2. วางเฉย เมื่อลูกเริ่มกรี๊ด โดยส่วนใหญ่แล้วพ่อแม่ก็จะสั่งให้หยุดเดี๋ยวนั้น ซึ่งจริงๆแล้ว พ่อแม่ควรอยู่เฉยๆ [...]]]></description>
		<wfw:commentRss>http://www.blogpun.com/archives/1113/feed</wfw:commentRss>
		<slash:comments>10</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>จินตนาการเด็ก</title>
		<link>http://www.blogpun.com/archives/1027?utm_source=rss&#038;utm_medium=rss&#038;utm_campaign=%25e0%25b8%2588%25e0%25b8%25b4%25e0%25b8%2599%25e0%25b8%2595%25e0%25b8%2599%25e0%25b8%25b2%25e0%25b8%2581%25e0%25b8%25b2%25e0%25b8%25a3%25e0%25b9%2580%25e0%25b8%2594%25e0%25b9%2587%25e0%25b8%2581</link>
		<comments>http://www.blogpun.com/archives/1027#comments</comments>
		<pubDate>Sat, 23 Jan 2010 03:56:11 +0000</pubDate>
		<dc:creator>พ่อปัน ปัน</dc:creator>
				<category><![CDATA[พัฒนาการเด็ก]]></category>
		<category><![CDATA[จินตนาการ]]></category>
		<category><![CDATA[รถขุดดิน]]></category>
		<category><![CDATA[รถแมคโคร]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://www.blogpun.com/?p=1027</guid>
		<description><![CDATA[เมื่อ 2- 3 วันที่ผ่านมาคุณยายโทรศัพท์มาเล่าเรื่องของน้องปัน ปัน ให้แม่ปัน ปัน ฟังเกี่ยวกับปันปัน ซึ่งตัวพ่อปัน ปัน เองกับแม่ปัน ปัน ได้ฟังยังหัวเราะและแอบยิ้มเลยครับ เรื่องมีอยู่ว่าคุณยายของน้องปัน ปัน ได้พาปัน ปัน ไปนั่งรถเที่ยวแถวๆ หมู่บ้านคำทวดนั่นแหละ (เป็นหมู่บ้านหนึ่งในจังหวัดนครราชสีมา) พอดีที่นั่นเค้ามีการสร้างบ้านจัดสรรกัน แล้วมันก็มีพวกรถ ขนดินเพื่อไปถมที ถมทางซึ่งหมู่บ้านนี้เมื่อก่อนเป็นสวนหมาก และสวนมะพร้าวเก่า ซึ่งร่มรื่นมาก เกือบออกนอกเรื่องแล้วเชียว มาต่อเรื่องของปัน ปัน ครับ คุณยายก็พาปัน ปัน ไปดูรถตักดิน รถไถดินขนาดต่างๆ ที่เค้ากำลังทำงานกัน น้องปัน ปัน ก็ชอบใจใหญ่เลยเพราะไม่เคยเห็น นั่งดูอยู่ได้เป็นนาน ซึ่งเด็กๆส่วนมากพ่อปัน ปัน คิดว่าจะเป็นแบบเดียวกันกับน้องปัน ปัน เพราะได้เจอสิ่งใหม่ๆ ที่ไม่เคยเห็นมาก่อน จึงเก็บข้อมูลและค่อยๆ บันทึกลงในสมองน้อยๆ ของเค้าครับ ซึ่งเมื่อได้เห็นสิ่งที่ซ้ำๆ กันหลายครั้งก็จะจำได้ หรือแม้แต่ถ้าเด็กคนไหนความจำเก่งก็อาจจะเห็นเพียงครั้งเดียวก็สามารถที่จะจดจำได้เลยครับ (เด็กคนนั้นก็อาจมีแววเป็นอัจฉริยะเลยก็ได้ครับ) หลังจากน้องปัน ปัน เริ่มเบื่อคุณยายก็พากลับมาบ้าน [...]]]></description>
		<wfw:commentRss>http://www.blogpun.com/archives/1027/feed</wfw:commentRss>
		<slash:comments>5</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>คำแรก</title>
		<link>http://www.blogpun.com/archives/861?utm_source=rss&#038;utm_medium=rss&#038;utm_campaign=first-words-spoken</link>
		<comments>http://www.blogpun.com/archives/861#comments</comments>
		<pubDate>Wed, 16 Dec 2009 15:42:00 +0000</pubDate>
		<dc:creator>พ่อปัน ปัน</dc:creator>
				<category><![CDATA[พัฒนาการเด็ก]]></category>
		<category><![CDATA[คำแรกที่ปันปันพูด]]></category>
		<category><![CDATA[พัฒนาการของปัน ปัน]]></category>
		<category><![CDATA[พัฒนาการด้านการเจริญเติบโต]]></category>
		<category><![CDATA[พัฒนาการด้านอารมณ์]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://www.blogpun.com/archives/861</guid>
		<description><![CDATA[สำหรับคนที่เป็นพ่อ เป็น แม่ สิ่งที่เป็นอะไรเกี่ยวกับลูกมักจะจดจำได้ดีเสมอๆ ครับ พ่อปัน ปัน ก็เป็นเหมือนกับพ่อแม่ทั้งหลายนั้นครับ วันนี้เลยมาเขียนเรื่อง “ปลา” ครับซึ่งคำนี้มีที่มาที่ไปอย่างไรลองติดตามอ่านดูนะครับ ใช้แล้วครับ “ปลา” เป็นคำแรกที่น้องปัน ปัน ออกเสียงได้ชัดเจนมากพ่อปัน ปัน เลยนึกย้อนไปถึงว่าทำลูกชายตัวเองถึงพูดได้คำแรกเป็น “ปลา” โดยวิเคราะห์กับแม่ของปัน ปัน ถึงที่มาของคำแรกที่น้องปัน ปัน พูดได้&#160; &#160; ปัจจัยแรกเลยครับที่บ้านคุณยายของปัน ปัน มีบ่อปลาสวยงาม ที่คุณตานงสร้างไว้เลี้ยงปลาประเภท ปลาเงิน ปลาทอง ปลาสอดต่างๆ ซึ่งน้องปัน ปัน จะชอบพาเพื่อนๆ ที่เป็นรุ่นพี่วิ่งไปดูอยู่เป็นประจำๆ บางที่ถ้าคนเลี้ยงเผลอน้องปัน ปัน ก็จะเอามือลงไปจับปลาหรือไม่ก็ตีน้ำในบ่อปลาเล่น เป็นที่สนุกสนานเลยครับ และถ้าน้องปัน ปัน กำลังร้องไห้ไม่ว่าสาเหตุใดก็แล้วแต่ถ้าอุ้มมาที่บ่อปลา หรือพาไปดูปลาที่ไหนก็ได้ ก็จะหยุดร้องแบบทันที่ ทันใดเลยครับ เรียกได้ว่าเป็นยาแก้ร้องไห้ได้อย่างดีครับ &#160; ปัจจัยที่สองจะอยู่ใกล้กันกับบ่อปลาที่คุณตาสร้างครับ เป็นด้านหลังบ้านคุณยายจะมีคลองน้ำไหลผ่าน ซึ่งน้ำนี้เมื่อก่อนเค้าจะปล่อยออกมาจาก “เขื่อนมะขามเฒ่า หรือไม่ก็เขื่อนคนชุม” ครับเช่นเคยครับน้องปัน ปัน [...]]]></description>
		<wfw:commentRss>http://www.blogpun.com/archives/861/feed</wfw:commentRss>
		<slash:comments>6</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>ปัน ปัน นิ้วแตก</title>
		<link>http://www.blogpun.com/archives/410?utm_source=rss&#038;utm_medium=rss&#038;utm_campaign=%25e0%25b8%259b%25e0%25b8%25b1%25e0%25b8%2599-%25e0%25b8%259b%25e0%25b8%25b1%25e0%25b8%2599-%25e0%25b8%2599%25e0%25b8%25b4%25e0%25b9%2589%25e0%25b8%25a7%25e0%25b9%2581%25e0%25b8%2595%25e0%25b8%2581</link>
		<comments>http://www.blogpun.com/archives/410#comments</comments>
		<pubDate>Mon, 26 Oct 2009 09:46:46 +0000</pubDate>
		<dc:creator>พ่อปัน ปัน</dc:creator>
				<category><![CDATA[ของเล่น]]></category>
		<category><![CDATA[บันทึก (Story)]]></category>
		<category><![CDATA[พัฒนาการเด็ก]]></category>
		<category><![CDATA[พัฒนาการด้านกล้ามเนื้อ]]></category>
		<category><![CDATA[พัฒนาการด้านการเจริญเติบโต]]></category>
		<category><![CDATA[พัฒนาการปัน ปัน]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://www.blogpun.com/archives/410</guid>
		<description><![CDATA[&#160;&#160; เรื่องมีอยู่ว่าปัน ปัน เล่นของเล่นที่มีฆ้อนไม้ แล้วก็มีแท่งไม้ที่ไว้ให้ตอกเล่น เพื่อฝึกทักษะการใช้มือ การใช้นิ้ว หรือว่าทักษะการใช้กล้ามเนื้อต่างๆ แต่บังเอินว่าปัน ปัน เล่นไม่ระวังหรือว่ายังใช้กล้ามเนื้อต่างๆยังไม่คล่องก็ได้ครับ เลยใช้ฆ้อนไม้ตีเอานิ้วชี้ของตัวเอง แล้วก็ร้องลั่นบ้านเลยครับ วิ่งไปให้ยายเบ้าเป่าให้ แล้วยังให้แม่เป่าอีกเท่านั้นยังไม่หายเจ็บ วิ่งมาให่พ่อเป่าอีกครับ พ่อเลยพูดกับปัน ปัน ว่า ปัน ปัน ครับทีหลังต้องระวังด้วยนะครับเพราะว่าจะเจ็บตัวอีก แต่ปัน ปัน ก็ยังคงไม่รู้เรื่องเพราะว่ายังร้องเพราะยังเจ็บอยู่ก็จะไม่ให่ร้องได้อย่างไรก็เลือดมันไหลนี่ครับ พ่อกับแม่ก็ได้แต่สงสาร และก็ปอบปัน ปัน ไปพลางๆ แล้วก็ชวนไปเล่นอย่างอื่นเพื่อเบี่ยงเบนความสนใจไปอย่างอื่นแทน นี่ก็เป็นเพียงบทเรียนอย่างหนึ่งของปัน ปัน ในการเล่นต้องระมัดระวังตัวด้วยในการเล่นของเล่นชนิดต่างๆ พูดถึงว่าปัน ปัน เจ็บตัวพ่อว่าก็เป็นประโยชน์นะครับ เพราะปัน ปัน จะได้เกิดการเรียนรู้ถึงอันตรายที่จะเกิดขึ้นในคราวหน้า เพราะปัน ปัน ต้องเรียนรู้สิ่งต่างๆ อีกมากมายครับ สำหรับพ่อแม่ที่ยังมีลูกในวัยเดียวกันกับน้องปัน ปัน หรือว่าวัยใกล้เคียงกัน ต้องระมัดระวังในการเล่นของลูกๆ ต้องคอยระวังตลอดเวลาซึ่งวัยนี้กำลังต้องการเรียนรู้สิ่งต่างๆ ยังไม่รู้จักการวางน้ำหนักมือ ในการทุบ การตี หรือว่าการโยนสิ่งของต่างๆ ซึ่งตัวผู้เขียนเองก็โดนมากับตัวเองแล้วครับ เจ็บก็เจ็บแต่ยังต้องยิ้มและเล่นกับลูกต่อ เพราะเป็นลูกเราเองครับ [...]]]></description>
		<wfw:commentRss>http://www.blogpun.com/archives/410/feed</wfw:commentRss>
		<slash:comments>4</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>ปันปันกับช่วงเอาแต่ใจตัวเอง</title>
		<link>http://www.blogpun.com/archives/208?utm_source=rss&#038;utm_medium=rss&#038;utm_campaign=%25e0%25b8%259b%25e0%25b8%25b1%25e0%25b8%2599%25e0%25b8%259b%25e0%25b8%25b1%25e0%25b8%2599%25e0%25b8%2581%25e0%25b8%25b1%25e0%25b8%259a%25e0%25b8%258a%25e0%25b9%2588%25e0%25b8%25a7%25e0%25b8%2587%25e0%25b9%2580%25e0%25b8%25ad%25e0%25b8%25b2%25e0%25b9%2581%25e0%25b8%2595%25e0%25b9%2588%25e0%25b9%2583%25e0%25b8%2588%25e0%25b8%2595</link>
		<comments>http://www.blogpun.com/archives/208#comments</comments>
		<pubDate>Fri, 16 Oct 2009 05:09:00 +0000</pubDate>
		<dc:creator>Mom</dc:creator>
				<category><![CDATA[บันทึก (Story)]]></category>
		<category><![CDATA[พัฒนาการเด็ก]]></category>
		<category><![CDATA[ความคิดถึงของพ่อแม่]]></category>
		<category><![CDATA[พัฒนาการปันปัน]]></category>
		<category><![CDATA[อารมณ์ของเด็ก]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://www.blogpun.com/?p=208</guid>
		<description><![CDATA[หวัดดีครับปัน ปัน ตอนนี้ลูกอายุ 1 ขวบกับ 6 เดือนแล้ว เริ่มมีอาการเอาแต่ใจตัวเองเองแล้ว ถ้าไม่ได้ดั่งใจก็กรี๊ดเสียงดัง ใช้เสียงดังขู่คนอื่น นอนกลิ้งกับพื้น แล้วบางทีก็เอาหัวโขกกับฝาหรือพื้น พอพ่อกับแม่เห็นอาการของลูกเป็นอยา่งนี้ก็ตกใจ แต่พอตั้งสติได้ก็ทำเป็นไม่สนใจเพื่อให้ลูกเลิกทำเอง อาทิตย์นี้แม่กับพ่อไม่ได้กลับไปหาปันปันเพราะแม่ต้องทำงาน ช่วงนี้ปันปันเริ่มติดพ่อมากขึ้น เวลาพ่็อกลับไปก็ไม่สนใจใครทั้งสิ้น ให้แต่พู่ออยู่ใกล้ให้นั่งใกล้ ตอนนี้เวลาพ่อกลับไปทำงานก็คิดถึงปันปันทุกวันเลยครับ แม่ก็คิดถึงปันปันไม่แพ้กันเลยจ๊ะ]]></description>
		<wfw:commentRss>http://www.blogpun.com/archives/208/feed</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
	</channel>
</rss>

