Contact Us
Comments(RSS)
Entries (RSS)
ก้าวสู่เดือนที่ 16 ของปันปัน
เวลาทุกชั่วโมง ทุกนาที และทุกวินาทีกำลังเดินไปอย่างไม่หยุดนิ่ง เหมือนกับปันปันที่กำลังเจริญเติบโต ทั้งแขน ขา มือ ทุกส่วนของรายกายกำลังมีการพัฒนามากขึ้น ชอบเรียนรู้สิ่งต่างๆ ทำให้ร่างกายมือบาดแผลอยู่บ่อย ทั้งหัวโน หัวเขียว และมีร่องรอยบาลแผล น้าไอว์ชอบเรียกว่ารอยประสบการณ์ เมื่อวันนี้ก่อนยายแปวเล่าให้ฟังว่าช่วงนี้ช่วงหน้าฝนมีเห็ดขึ้นแถวบ้าน ปันปันเอามือไปจิ้มเห็ดขึ้นมาลองชิม หลังจากนั้นยายแปวบอกว่าปันปันอ้วกตลอดเลย กินนมก็อ้วก แต่ตอนนี้หายดีแล้ว
ช่วงนี้ไข้หวัดใหญ่สายพันธ์ใหม่กำลังระบาด ชื่อว่า H1N1 น่ากลัวมากเลยลูก พ่อกับแม่และทุกคนเป็นห่วงลูกมาก กลัวลูกจะติดหวัด ต้องพยายามให้ยายแปวคอยสังเกตุตลอดเวลาว่าปันปันมีอาการผิดปกติหรือเปล่า เชื้อโรคพวกนี้เป็นประเภทเดียวกับเชื้อไวรัสจะแพร่กระจายเร็ว จากการไอ จามของคนที่เป็นโรค ตอนนี้ทั่วประเทสกำลังรณรงค์ ให้กินร้อน ช้อนกลาง และล้างมือ และใส่หน้ากากอนามัยด้วยจ๊ะ
รักษาสุขภาพด้วยนะจ๊ะ ลูกหมาของแม่…
Tags: บทเรียนใหม่ๆของปันปัน
เสาร์-อาทิตย์ที่ผ่านมาแม่กลับไปหาลูกปกติ ตื่นตอนเช้าเราก็ได้เจอกัน ปันปันก็ชอบเดิน ชอบเล่น แต่ที่พิเศษกว่านั้นคือ ” ปันปันสามารถสั่งขี้มูกได้ ” คุณพ่อบอกว่าถ้าอย่างเป็นอย่างนี้ปันปันก็รอดตายแล้ว เพราะถ้าเมื่อใดที่ปันปันไม่สบายหรือมีน้ำมูกเยอะก็สามารถสั่งขี้มูกได้ไม่ต้องใช้ตัวดูดออก เพราะเวลาปันปันต้องดูดขี้มูกแปรงฟัน กินยา หรือแต่งตัวเป็นอะไรที่ยากม๊ากกกกกก ปันปันจะต่อต้านจะไม่ชอบ… แม่ก็ต้องคอยบอกว่าถ้าลูกไม่แปรงฟันฟันก็จะผุนะ ต้องล้างหน้าแปรงฟันก่อนออกจากบ้าน เดี๋ยวไม่หล่อนะ เพราะพี่แก้วตาชอบชมปันปัน พ่อรูปหล่อของพี่… (ถ้ารูปหล่อแล้วนิสัยไม่ดีก็แย่เหมือนกัน ไม่มีเพื่อนนะ)
ปันปันขี้คุย
เสาร์-อาทิตย์ที่ผ่านมาพ่อกับแม่กับบ้านพร้อมกัน ปันปันตื่นมาร้องงอแงตอนตี 4 เพราะปวดท้องอึ พอเห็นพ่อกับแม่ดีใจใหญ่เลย แล้ววันทั้งวันปันปันก็เดินตลอดเวลา ไม่เคยอยู่นิ่ง เล่นโน่น จับนี่ เวลาที่อยู่นิ่งก็คือนอนหลับ กินนมและก็อ่านหนังสือ ปันปันมีเพื่อนเล่นเยอะเลย คอยวิ่งตามพี่แก้วตา พี่ตุ๊กตา พี่นนนี่(หลานตาอ็อดยายหมิว) และพี่หวิว คุณยายเล่าให้ฟังว่าพี่แก้วตากำลังคุยกับพี่นนนี่อยู่ แล้วปันปันก็เดินไปร่วมวงทำปากขมุบขมิบตามทำท่าเหมือนจะคุยกับเขา ทุกคนหัวเราะใหญ่เลย
ปันปันกับการไหว้
ช่วงนี้เข้าหน้าฝนแล้ว ที่กทม.ฝนตกทุกเช้าแล้ว แม่โทรกลับไปหาลูก คุณยายก็บอกว่าที่โคราชฝนตกเหมือนกัน แต่เมื่อวานนี้ฝนตกช่วง 5โมงเย็นแรงมากเลย คุณยายบอกว่าวันนี้คงไม่ได้พาปัน ปันกลับไปนอนที่บ้านถ้าฝนตก ก็ปัน ปันมีหลายบ้านนะ บางครั้งเวลาช่วงเย็น ปันปันจะร้อง งอแง เหมือนอยากกลับบ้าน พอไปถึงบ้านคุณยายเบ้า ปัน ปันก็จะดีใจ แต่ถ้าวันไหนไม่ร้องหรือฝนตกก็นอนกลับคุณยายแปวและคุณตานงค์ คุณยายยังเล่าใฟ้แม่ฟังอีกว่า เวลาใครชงนมให้ปัน ปันกินก็จะยกมือไหว้ หรือเห็นพระ หรือหระพุทธรูปก็จะยกมือไหว้หรือกราบ 3 ครั้ง น่ารักมากเลยลูก เพราะการไหว้ถือว่าเป็นมรรยายที่ดีงามของคนไทย เพราะการไหว้ถือเป็นวัฒนธรรมของประเทศไทยเรา และประเทศไทยก็ใช้การไหว้เป็นการเคารพกัน แต่ประเทศอื่นเขาจะใช้การโค้งคำนับ หรือการจับมือแทนการไหว้นะ ดีแล้วหล่ะ ทำให้เคยชินเจอใครก็ไหว้ จะได้เป็นสิ่งที่ดีงามติดตัวไป ใครเห็นก็รักก็ชมเชยนะจ๊ะ
ปันปันครับ ช่วงนี้คุณแม่กับคุณพ่อมีแผนที่จะพาปันปันไปเที่ยวที่ระยอง ไปนอนบ้านที่ระยองสัก 4-5 วันนะ สำหรับแผนที่จะไปเที่ยว จะไปเที่ยวที่ไหนบ้าง แผนจะมาเล่าให้ฟังคราวต่อไปนะ เดี๋ยวช่วงนี้ไปคิดแผนการเดินทางก่อนนะ Bye Bye
พัฒนาการของ ปัน ปัน
พ่อกับแม่เฝ้าดูปัน ปัน เจริญเติบโตขึ้นทุกวัน ตอนนี้ปัน ปัน ก็มีอายุได้ 1 ขวบกับอีก 1 เดือนแล้วนะครับ ปัน ปันก็จะเริ่มเดินได้แล้ว ล้มลุกคุกคลานบ้างก็เป็นเรื่องปกติของเด็กๆ ครับ ที่ผ่านมาล้าสุดปัน ปัน ก็หน้าขมำจมูกเป็นแผลเหมือนกับ ตัวตลกที่ชื่อว่า "ชาลีช้อบปิ้น"เป็นตัวตลกของฝรั่งเค้าครับ ตอนนี้ปัน ปัน ก็กินข้าวได้บ้างเล็กน้อย แต่ก็ไม่มากเท่าไร กินแต่นมขมได้มาก ชอบเดินเล่นมากลูกพ่อ เดินไปก็เดินมา ปัน ปัน ไม่รู้จักเหนื่อยบ้างเลยครับ พ่อกับแม่เดินตามยังเหนื่อยเลยครับ อีกเรื่องที่ปัน ปัน ไม่ค่อยชอบคือ ปัน ปัน ไม่ชอบเสียงดัง ไม่ชอบคนมาวุ่นวายมากนัก ปัน ปัน จะงอแง ชอบเล่นเงียบๆ เดี๋ยววันศุกร์นี้เราก็ได้เจอกันแล้วนะครับ ปัน ปัน พ่อกับแม่ว่าจะพาปัน ปัน ไปเวียนเทียนที่วัดภูเขาลาด เพราะเป็นวันวิสาขบูชา ซึ่งเป็นสำคัญทางพระพุทธศาสนา ของประเทศไทยครับ ปัน ปัน จะได้เรียนรู้ขนบธรรมเนียม ประเพณีของไทยๆ ยังไงแหละครับ เพราะว่าปัน ปัน เป็นเด็กไทย และจะเจริญเติบโตเป็นผู้ใหญ่ ในวันข้างหน้าครับ
