Contact Us
Comments(RSS)
Entries (RSS)
แก๊งค์แฟนฉัน
วันนี้พ่อปัน ปัน เกิดคิดถึงปัน ปัน มาแบบกระทันหันอาจจะด้วยความผูกพัน หรือความห่วงใยที่พ่อมีให้ลูก เลยหยิบ Albums ภาพที่นำมาจากโคราช มานั่งเปิดดู เลยมาสะดุดกับภาพนี้ครับ ทำให้ได้ Idea เพื่อนำมาเขียนลงใน BlogPun-บล็อกปัน ปัน ซึ่งหลังจากมีคนแซวพ่อปัน ปัน ว่านำเรื่องหนักๆ มาลงใน BlogPun-บล็อกปัน ปัน จากภาพนี้ดู พ่อปัน ปัน เลยนึกถึงภาพยนต์เรื่องหนึ่งชื่อเรื่อ่งว่า“แฟนฉัน”ซึ่งพ่อปัน ปัน ได้ไปดูด้วยกันกับแม่ปัน ปัน แล้วเกิดประทับใจในฝีมือการแสดงของน้องๆ เค้าครับ ซึ่งปานนี้ก็โตกันเป็นหนุ่มเป็นสาวแล้วครับ แต่รับรองว่าไม่ใช่น้องๆ ในภาพนี้นะครับ
จากภาพก็เป็นเพื่อนๆ ของน้องปัน ปัน ซึ่งพ่อปัน ปัน ก็เลยตั้งชื่อให้ว่า “แก๊งค์แฟนฉัน” เสียเลยครับซึ่ง เริ่มจากน้องเสื้อเหลืองเลยครับชื่อ “น้องแก้วตา” คนต่อมาเสื้อแดงสุดหล่อ “น้องปัน ปัน” ลูกชายผมเองครับ คนที่อุ้มน้องปัน ปัน ชื่อ “พี่เก้า” คนที่นั่งถัดมาชื่อ “น้องหวิว” และน้องคนสุดท้ายชื่อ “น้องตุ๊กตา” สำหรับ “"น้องแก้วตา , พี่เก้า” เป็นพี่น้องกันจริงๆ ครับ และยังเป็นญาติของน้องปัน ปัน ด้วยครับ ซึ่งมีศักดิ์เป็น พี่ของปัน ปัน ครับ ส่วน น้องหวิว และ น้องตุ๊กตาเป็นเพื่อนๆ ข้างบ้านปัน ปัน ที่มาเล่นกับปัน ปัน เป็นประจำครับ
ได้รู้จักชื่อกันหมดแล้วถ้าหากจะมี Kid Modeling ท่านไหนเห็นแววรุ่งก็ติดต่อ “น้องปัน ปัน” (เสื้อแดงสุดหล่อ) คนที่กำลังดูดนมขวดนั่นแหล่ะครับ สำหรับค่าตัวก็ไม่แพงอย่างที่คิดครับแค่ นมวันละ 3 เวลาและขนมอีกนิดหน่อยก็ OK แล้วครับแต่พ่อปัน ปัน ไม่รับรองความป่วนของแก๊งค์นี้นะครับ
ปัน ปันไปวัดภูเขาลาด
เมื่อคืนวันเสาร์หลังจากที่แม่ของปัน ปัน เลิกงานแล้วก็เดินทางกลับจากกรุงเทพฯ เพื่อที่จะกลับไปหา ปัน ปันที่บ้านของคุณยายที่โคราช โดยอ้างกับพ่อว่าคุณยายให้กลับไปหา แต่พ่อว่าจริงๆแล้วแม่ของลูกทนคิดถึง ปัน ปัน ไม่ไหวเสียมากกว่าครับ ตอนที่พ่อโทรศัพท์ไปคุยกับแม่ของปัน ปัน กำลังนั่งรถทัวร์อยู่เลย เพราะว่าพ่อก็กำลังขับรถออกมาทำงานช่วงประมาณ 19.10 น แม่ของปัน ปันใช้เวลาเดินทางประมาณ 3 ชั่วโมง ซึ่งกว่าจะไปถึงโคราชปัน ปัน คงนอนหลับสบายไปแล้วครับ ปัน ปันจะได้เจอแม่อีกทีก็คงเป็นตอนเช้าของวันอาทิตย์ สำหรับพ่อคงต้องกลับไปหาปัน ปัน ช่วงอาทิตย์หน้าที่จะถึงนี้ครับ
ก่อนที่จะกลับบ้านแม่ปัน ปัน เล่าให้พ่อฟังว่า คุณตาของปัน ปัน พาปัน ปัน ไปที่วัดภูเขาลาดเพื่อไปช่วยจัดงานศพของคนข้างๆ บ้านคุณยาย ปัน ปัน ก็เดินไปดูเค้าตีระนาด โดยไม่เกรงกลัวใครเลยครับ คุณตาต้องเดินตามตลอดเวลาเพราะกลัวว่าปัน ปัน จะไปหยิบของที่สกปรกใส่ปาก แล้วก็จะไม่สบายอีก เพราะว่าเพิ่งจะหายไปได้ไม่มีวันมานี่เอง จริงๆ แล้วพ่อไม่อยากให้พาปัน ปัน ไปวัดเลยครับ เพราะปัน ปัน ซนมากเดินไปทั่ว ไปดูไก่มั่ง หรือว่าไปดูพี่เค้าเตะฟุตบอลมั่ง แต่ที่บ้านยายไม่มีคนเลี้ยงปัน ปัน เพราะเค้ามาทำกลับข้าวที่วัดกันหมด ปัน ปัน เลยต้องมาอยู่ที่วัดด้วยครับ
ล่าสุดแม่ของปัน ปัน โทรศัพท์มาบอกพ่อว่าถึงบ้านคุณยายแล้วตอนประมาณ 22.00 น ปัน ปัน นอนหลับไปแล้วแม่บอกว่าปัน ปัน คงง่วงนอนมากชี้ไม้ชี้มือบอกให้ตารีบปิดไฟเร็วๆ เพราะว่าปัน ปัน จะหลับแล้วนะครับ พอตาปิดไฟได้เท่านั้นแหล่ะครับ ปัน ปัน ก็หลับเลยเรียกได้ว่าเล่นง่ายด้ายมาก เอาเป็นว่าวันนี้พ่อเข้ามา Update ให้ปัน ปัน เพียงแค่นี้ก่อนนะครับ “นอนหลับฝันดีนะครับลูกชายของพ่อ”
Blogger to WordPress
หลังจากพ่อเขียนเรื่องราวเกี่ยวกับ ปัน ปัน มาได้ประมาณ 1 กว่าๆ ซึ่งก็เกือบเท่ากับอายุองปัน ปัน พอดี จากเดิมนั้นพ่อเขียน blog ให้ปัน ปัน ใน Blogger ครับซึ่งเป็นของฟรีครับ หลังจากนั้นพ่อก็มาจด Domain Name ใหม่โดยใช้ชื่อปัน ปัน ในการมจดโดยจดชื่อเป็น “punpun.com” แต่ก็มีคนจดแล้ว แต่พ่อก็จองไว้แล้วแต่ไม่รู้อีกเมื่อไรจะได้ชื่อนี้
แต่พ่อก็จดชื่อใหม่ได้เป็น blogpun นี่แหล่ะครับ แต่ก็เป็นบล็อกปัน ปัน เหมือนกันนะครับ แล้วก็ลงมือติดตั้ง WordPress เพื่อใช้ในการเขียน blog สำหรับขั้นตอนการการติดตั้ง WordPress นั้นไม่ยุ่งยากเพราะพ่อลองติดตั้งจนพอไปวัดไปวาได้ แล้วก็มาถึงขั้นตอนการย้ายข้อมูลจาก Blogger มายัง WordPress จากชื่อเดิม http://www.rakluke.blogspot.com ก็ย้ายบ้านมาอยู่ที่ชื่อนี้ครับ BlogPun-บล็อกปัน ปัน อย่างที่เห็นนี่แหล่ะครับ
ปัน ปัน เรียนรู้
วันนี้พ่อโทรศัพท์ไปคุยกับแม่ของ ปัน ปัน เกี่ยวกับเรื่องปัน ปัน แม่ก็บอกว่า ปัน ปัน เริ่มจำสิ่งต่างๆ ได้มากขึ้นตามลำดับ และตามวัยของ ปัน ปัน ยกตัวอย่างเช่น แม่ถามว่าไหนเรียกว่าต้นมะละกอ , ไหนเรียกว่าต้นมะพร้าว ปัน ปัน ก็จะชี้ได้อย่างถูกต้อง เพียงแต่ว่ายังพูดไม่ได้เท่านั้นเอง อีกอย่างนึ่งเวลามีเสียงโทรศัพท์ดัง ปัน ปัน จะวิ่งไปหาโทรศัพท์และเรียกคนนั้น คนนี้ว่ามีเสียงโทรศัพท์นะ ให้รีบมารับด้วย แต่เวลาใครๆ ให้คุยโทรศัพท์ กับ พ่อ กับ แม่ ปัน ปัน จะไม่ชอบคุยได้แต่ผลัก โทรศัพท์หนีออกไป นี่เป็นเพียงสิ่งเล็กๆ น้อยที่พ่อจำได้ครับ ยังมีอีกแยะที่แม่ของ ปัน ปัน จำได้วันหลังพ่อจะมา Update ให้ใหม่ครับ
Tags: ครอบครัว, บันทึก (Story), พัฒนาการเด็ก · พัฒนาการปันปัน, พัฒนาการเด็ก
คุณตาป่วย
วันนี้พ่อนำเรื่องเกี่ยวกับคุณตาของ ปัน ปัน มาเขียนครับ ตอนนี้คุณตาของ ปัน ปัน มานอนรักษาตัวอยู่ที่โรงพยาบาลธรรมศาสตร์ มาได้ประมาณ 1 อาทิตย์แล้วครับ ช่วงแรกปัน ปัน ก็มาส่งคุณตาครับเพราะว่าไม่มีคนเลี้ยงปัน ปัน ก็ปัน ปัน ยังเป็นเด็กนี่ครับ เลยต้องมากับยาย ปัน ปัน มาที่นี่ก็เริ่มไอเลยครับ แล้วยังมีน้ำมูกไหลอีกตั้งหาก พ่อเลยต้องมารับปัน ปัน กลับโคราช เพราะกลัวปัน ปัน จะเป็นหนัก ไปถึงโคราชพ่อกับแม่ต้องพาปัน ปัน ไปหาหมอด้วยนะครับ แต่ดีหน่อยที่ปัน ปัน ไม่มีไข้ มีเพียงน้ำมูกไหล แล้วก็ไอ แต่พ่อกับแม่ก็ไม่ประมาท ครับ สืบเนื่องจากปัน ปัน ไปโดนน้ำฝน ที่บ้านยายครับ เลยทำให้เกิดอาการดังกล่าว
