ปัน ปัน นิ้วแตก
เรื่องมีอยู่ว่าปัน ปัน เล่นของเล่นที่มีฆ้อนไม้ แล้วก็มีแท่งไม้ที่ไว้ให้ตอกเล่น เพื่อฝึกทักษะการใช้มือ การใช้นิ้ว หรือว่าทักษะการใช้กล้ามเนื้อต่างๆ แต่บังเอินว่าปัน ปัน เล่นไม่ระวังหรือว่ายังใช้กล้ามเนื้อต่างๆยังไม่คล่องก็ได้ครับ เลยใช้ฆ้อนไม้ตีเอานิ้วชี้ของตัวเอง แล้วก็ร้องลั่นบ้านเลยครับ วิ่งไปให้ยายเบ้าเป่าให้ แล้วยังให้แม่เป่าอีกเท่านั้นยังไม่หายเจ็บ วิ่งมาให่พ่อเป่าอีกครับ พ่อเลยพูดกับปัน ปัน ว่า ปัน ปัน ครับทีหลังต้องระวังด้วยนะครับเพราะว่าจะเจ็บตัวอีก แต่ปัน ปัน ก็ยังคงไม่รู้เรื่องเพราะว่ายังร้องเพราะยังเจ็บอยู่ก็จะไม่ให่ร้องได้อย่างไรก็เลือดมันไหลนี่ครับ พ่อกับแม่ก็ได้แต่สงสาร และก็ปอบปัน ปัน ไปพลางๆ แล้วก็ชวนไปเล่นอย่างอื่นเพื่อเบี่ยงเบนความสนใจไปอย่างอื่นแทน
นี่ก็เป็นเพียงบทเรียนอย่างหนึ่งของปัน ปัน ในการเล่นต้องระมัดระวังตัวด้วยในการเล่นของเล่นชนิดต่างๆ พูดถึงว่าปัน ปัน เจ็บตัวพ่อว่าก็เป็นประโยชน์นะครับ เพราะปัน ปัน จะได้เกิดการเรียนรู้ถึงอันตรายที่จะเกิดขึ้นในคราวหน้า เพราะปัน ปัน ต้องเรียนรู้สิ่งต่างๆ อีกมากมายครับ
สำหรับพ่อแม่ที่ยังมีลูกในวัยเดียวกันกับน้องปัน ปัน หรือว่าวัยใกล้เคียงกัน ต้องระมัดระวังในการเล่นของลูกๆ ต้องคอยระวังตลอดเวลาซึ่งวัยนี้กำลังต้องการเรียนรู้สิ่งต่างๆ ยังไม่รู้จักการวางน้ำหนักมือ ในการทุบ การตี หรือว่าการโยนสิ่งของต่างๆ ซึ่งตัวผู้เขียนเองก็โดนมากับตัวเองแล้วครับ เจ็บก็เจ็บแต่ยังต้องยิ้มและเล่นกับลูกต่อ เพราะเป็นลูกเราเองครับ โดยเฉพาะเด็กผู้ชายครับ ค่อนข้างจะแรงเยอะ จะโยนอะไรก็แล้วแต่ยังกะระยะไม่แม่นครับ พูดง่ายๆ คือกะระยะยังไม่เป็นครับ ผู้เขียนก็หวังว่าน่าจะเป็นประโยชน์กับ พ่อแม่ที่ยังเป็นมือใหม่หัดเลี้ยงอย่าง พ่อของปัน ปัน และแม่ของ ปัน ปัน นะครับ
ปัน ปันไปวัดภูเขาลาด
เมื่อคืนวันเสาร์หลังจากที่แม่ของปัน ปัน เลิกงานแล้วก็เดินทางกลับจากกรุงเทพฯ เพื่อที่จะกลับไปหา ปัน ปันที่บ้านของคุณยายที่โคราช โดยอ้างกับพ่อว่าคุณยายให้กลับไปหา แต่พ่อว่าจริงๆแล้วแม่ของลูกทนคิดถึง ปัน ปัน ไม่ไหวเสียมากกว่าครับ ตอนที่พ่อโทรศัพท์ไปคุยกับแม่ของปัน ปัน กำลังนั่งรถทัวร์อยู่เลย เพราะว่าพ่อก็กำลังขับรถออกมาทำงานช่วงประมาณ 19.10 น แม่ของปัน ปันใช้เวลาเดินทางประมาณ 3 ชั่วโมง ซึ่งกว่าจะไปถึงโคราชปัน ปัน คงนอนหลับสบายไปแล้วครับ ปัน ปันจะได้เจอแม่อีกทีก็คงเป็นตอนเช้าของวันอาทิตย์ สำหรับพ่อคงต้องกลับไปหาปัน ปัน ช่วงอาทิตย์หน้าที่จะถึงนี้ครับ
ก่อนที่จะกลับบ้านแม่ปัน ปัน เล่าให้พ่อฟังว่า คุณตาของปัน ปัน พาปัน ปัน ไปที่วัดภูเขาลาดเพื่อไปช่วยจัดงานศพของคนข้างๆ บ้านคุณยาย ปัน ปัน ก็เดินไปดูเค้าตีระนาด โดยไม่เกรงกลัวใครเลยครับ คุณตาต้องเดินตามตลอดเวลาเพราะกลัวว่าปัน ปัน จะไปหยิบของที่สกปรกใส่ปาก แล้วก็จะไม่สบายอีก เพราะว่าเพิ่งจะหายไปได้ไม่มีวันมานี่เอง จริงๆ แล้วพ่อไม่อยากให้พาปัน ปัน ไปวัดเลยครับ เพราะปัน ปัน ซนมากเดินไปทั่ว ไปดูไก่มั่ง หรือว่าไปดูพี่เค้าเตะฟุตบอลมั่ง แต่ที่บ้านยายไม่มีคนเลี้ยงปัน ปัน เพราะเค้ามาทำกลับข้าวที่วัดกันหมด ปัน ปัน เลยต้องมาอยู่ที่วัดด้วยครับ
ล่าสุดแม่ของปัน ปัน โทรศัพท์มาบอกพ่อว่าถึงบ้านคุณยายแล้วตอนประมาณ 22.00 น ปัน ปัน นอนหลับไปแล้วแม่บอกว่าปัน ปัน คงง่วงนอนมากชี้ไม้ชี้มือบอกให้ตารีบปิดไฟเร็วๆ เพราะว่าปัน ปัน จะหลับแล้วนะครับ พอตาปิดไฟได้เท่านั้นแหล่ะครับ ปัน ปัน ก็หลับเลยเรียกได้ว่าเล่นง่ายด้ายมาก เอาเป็นว่าวันนี้พ่อเข้ามา Update ให้ปัน ปัน เพียงแค่นี้ก่อนนะครับ “นอนหลับฝันดีนะครับลูกชายของพ่อ”


Tags: