รถตักดิน

วันนี้หลังจากที่ตื่นนอนตอนเย็นๆ เพราะอ่อนเพลียจากการทำงานตั้งแต่เมื่อคืน ก็เป็นพวกมนุษย์ค้างค้าวครับ ซึ่งๆ แล้วพ่อปัน ปัน ต้องปฎิบัติงานเข้ากะครับ ซึ่งลูปนี้ต้องเข้าทำงานตอนดึกครับ นี่ก็ว่าหลังจากที่ update บล็อกให้น้องปัน ปัน แล้วก็จะเตรียมตัวอาบน้ำเพื่อไปทำงานอีก 1 วันครับ

ไม่รู้ว่าเค้าเรียกกันว่ารถอะไรกันแน่ครับ แต่พ่อปัน ปัน ลองสอบถามพี่กูดูแล้วได้ผลออกมาว่า “รถตักดิน” ซึ่งจะใช้ไถ หรือตักดินเวลาที่มีงานก่อสร้างถนน ที่พวกเราได้พบเห็นกันทั่วไปครับ แต่สำหรับน้องปัน ปัน ชอบมากถ้าได้เห็นก็จะมองแบบเหลียวหลังเลยครับ

เวลาที่คุณยายหรือเพื่อนๆ ของคุณยายจะไปเที่ยวที่ไหน หรือแม้แต่ไปซื้อของกินต่างๆ ก็จะชวนน้องปัน ปัน ไปด้วยน้องปัน ปัน ก็จะชอบเพราะได้นั่งรถมอเตอร์ไซต์ อีกอย่างก็ได้เห็นสิ่งใหม่ๆ รอบตัวซึ่งบางอย่างก็ไม่มีที่บ้านคุณยาย ซึ่งรถตัก หรือรถขนดินต่างๆ ที่บ้านคุณยายไม่มี แต่จะมีในบริเวณที่มีการก่อสร้างถนน หรือ การก่อสร้างบ้านจัดสรรทั่วๆ ไปครับ

รถคันนี้เป็นรถเด็กเล่นอีก 1 คัน ที่พ่อปัน ปัน ซื้อให้ปัน ปัน ครับพอดีว่าเห็นน้องปัน ปัน อยากเล่นเพราะเคยมีรถตักดินแล้วที่คุณยายเคยซื้อให้ครับ สำหรับรถคันนี้ราคาก็ประมาณ 250 บาทครับ พ่อปัน ปัน ไปเดินหาซื้อแถวๆ ห้างดังในระยองครับ กะไว้ว่าวันศุกร์นี้กลับบ้านที่โคราชก็จะนำไปให้น้องปัน ปัน ครับ

ของเล่นของน้องปัน ปัน ส่วนมากจะได้รับมาแบบฟรีๆ ครับ เพราะมีเพื่อนๆ ของพ่อปัน ปัน ให้มาอีกทีหนึ่งครับ มีเพียงไม่กี่ชิ้นครับที่พ่อปัน ปัน ซื้อให้น้องปัน ปัน แต่จะซื้อหนังสือพวกนิทานต่างๆ ให้เป็นส่วนมากครับ ของเล่นทุกอย่างในมุมมองของพ่อปัน ปัน มีประโยชน์ครับซึ่งก็แล้วแต่ว่าใครจะคิดครับ

รถตักดินคันนี้ก็เป็นการเสริมพัฒนาการทางด้านกล้ามเนื้อส่วนต่างๆ ของเด็กครับ ไม่ว่าจะเป็นกล้ามเนื้อมือ หรือว่าเท้า พัฒนการทางด้านการมองเห็น และพัฒนาการด้านอื่นๆ ที่พ่อปัน ปัน ยังคิดไม่ออกครับ

สำหรับอุตสาหกรรมของเล่นสำหรับเด็กในมุมมองของพ่อปัน ปัน ถือว่าเติบโตพอสมครวครับเพราะมีการแข่งขัน ในตลาดค่อนข้างสูง ทั้งของเล่นที่ใช้ไม้ทำ หรือว่าผลิตจากพลาสติกครับ แต่ที่น่าเป็นห่วงตอนนี้ก็พวกของเล่นที่มาจากประเทศจีนครับ เพราะต้นทุนถูกครับ และของเล่นบางอย่างก็เป็นอันตรายต่อเด็กโดยตรงเลยครับ เพราะมีสารปรอท หรือว่า สารตะกั่วปนมาในของเล่นนั้นๆ ครับ

ก็เพราะประเทศจีนได้เปิดประเทศก็เลยต้องมีการพัฒนาประเทศ อุตสาหกรรมการผลิตต่างๆ ก็เติบโตครับ รวมทั้งพูดการผลิตของเล่นเด็กด้วยครับ ต้นทุนถูกค่าแรงถูก ค่าวัสดุใช้ของถูกๆ ก็เลยมาขายถูกได้ครับ อย่างที่เป็นข่าวดังเมื่อประมาณ 2 ปีก่อนเกี่ยวกับการเรียกคืนของเล่นในอเมริกา ที่จ้างให้ประเทศจีนผลิตให้ครับ

ของที่เด็กเล่นทุกอย่างพ่อปัน ปัน ก็ยังยืนยังครับว่ามีประโยชน์ครับ เพราะอย่างน้อยๆ เด็กก็ใช้จินตนาการในการเล่นครับ ซึ่งผู้ใหญ่อย่างเราๆ ไม่รู้ครับว่าตอนนี้เด็กจินตนาการเป็นอะไร ถ้าเด็กไม่พูดออกมา หรือว่าไม่บอกเราที่เป็นพ่อ หรือว่าแม่ครับ พ่อปัน ปัน เคยอ่านเจอในหนังสือเล่มหนึ่งครับ ถ้าเราไปขัดจินตนาการของเด็ก หรือไปโต้แย้งว่าไม่ใช่ ต้องเป็นอย่างนั้น ต้องเป็นอย่างนี้ ก็จะทำให้เด็กเติบโตมาขาดความมั่นใจในตัวเองครับ ไม่กล้าพูดคุยกับเรา หรือว่าไม่กล้าแสดงความคิดเห็นครับ ซึ่งถือได้ว่าไม่เป็นผลดีเลยครับผม