season change

พ่อเกรินนำด้วยภาษาอังกฤษเลยครับ ซึ่งมันก็คือการเปลี่ยนแปลงฤดูกาลนั่นเองครับ ช่วงนี้อากาศเปลี่ยนแปลงบ่อยมากเดี๋ยวหนาว เดี๋ยวฝนตก สำหรับที่บ้านคุณยายมีฝนตกนิดหน่อยเลยทำให้ปัน ปัน เป็นไข้อีกแล้วเพราะว่าเดี๋ยวก็หนาว เดี๋ยวก็ฝนตก เดี๋ยวก็ลมแรงๆ แม่ของปัน ปันๆ กลับโคราชล่าสุดบอกพ่อว่าปัน ปัน กำลังจะคลาน 4 ขา ได้แล้วนะครับซึ่งก่อนห้นานั้นปัน ปัน ของพ่อทำได้เพียงแต่ กะดืบๆ แล้วก็คลานแบบคลานต่ำ (แบบทหาร) แต่ก็น่ารักไปอีกแบบนะครับ นอกจากปัน ปัน จะเริ่มคลานได้แล้ว ปัน ปัน ยังสามารถลุกนั่งได้เองแล้วครับ พยายามจะนั่งให้นานๆแต่ก็มีบ้างที่หัวทิ้มลงมาพ่อกับแม่ต้องคอยประคองไว้ ปัน ปัน จะพยายามจับมือคนนั้นคนนี้ หรือจะจับของที่จะสามารถพยุงตัวเองให้ยืนขึ้นมาได้บางครั้งก็ล้มบ้าง ร้องบ้างเป็นเรื่องปกติครับ นี่แหละเป็นจุดเริ่มต้นของชีวิตมนุษย์ซึ่งปัน ปัน ต้องเติบโตไปในวันข้างหน้า ต้องต่อสู้กับปัญหาต่างๆ ที่เกิดขึ้นในชีวิต และหาทางแก้ปัญหานั้นๆ ให้ได้ด้วยตนเอง หรือมีคนช่วย ไม่ว่าจะเป็นพ่อและแม่ หรือว่าเพื่อนๆ ของปัน ปัน เองก็ตามครับ พ่อจะฝากคำๆหนึ่งให้ปัน ปัน จำไว้ว่า”มนุษย์ถูกสร้างมาสำหรับแก้ปัญหา” วันนี้พอแค่นี้นะครับ

จิรภัทร

เด็กชายจิรภัทร คือชื่อของ ปัน ปัน นะครับก่อนที่ ปัน ปัน จะเกิดพ่อกับแม่ได้ช่วยกันค้นหาชื่อต่างๆ ที่จะตั้งให้ปัน ปัน ซึ่งปกติแล้วคนทุกคนที่เกิดมาต้องมีชื่อเรียกครับ เพราะว่าเป็นการแสดงตัวตนของคน นั้นๆว่าเป็นลูกใครมาจากไหน สำหรับชื่อจิรภัทร นี้พ่อกับแม่ก็ช่วยกันค้นหาจาก Internet ครับ พ่อกับแม่เตรียมชื่อไว้ตั้งแต่วันจันทร์จนถึงวันอาทิตย์ เลือกไว้หลายชื่อมากในแต่ละวัน พอดีปัน ปัน เกิดวันอาทิตย์ซึ่งก็ตรงกับวันจักรีพอดี ซึ่งวันจักรีนี้ก็เป็นวันสำคัญ วันหนึ่งของประเทศไทยเลยนะครับ เพราะเป็น”วันที่ระลึกมหาจักรีบรมราชวงศ์เป็นวันที่พระบาทสมเด็จพระรามาธิบดีศรีสินทรมหาจักรีบรมนาถ พระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราชได้เสด็จดำรงอาณาจักรสยามเป็นวันแรก”ซึ่งตรงกับวันที่ 6 เมษายน ของทุกปีครับ ชื่อ”จิรภัทร”มีความหมายว่า ความเจริญตลอดกาล ครับซึ่งพ่อกับแม่ก็ช่วยกันเลือกสรรให้ดีที่สุด ก็คงจะเหมือนกับพ่อแม่คนอื่นๆ ที่จะพยายามหาสิ่งที่ดีให้ลูกๆ ของตนเองเสมอๆ ครับ.

ปันปันกับการแต่งตัว

ปันปันเป็นเด็กชอบอาบน้ำมากเลยนะ แต่ไม่ชอบการแต่งตัวมากๆๆ กว่าจะหลอกล่อให้ใส่เสื่อ ใส่กางเกงได้ เล่นเอาแม่แทบเหนื่อย บางครั้งก็ต้องเสียน้ำตา ร้องไห้ทุกที แต่เห็นสิ่งที่ชอบที่สุดคงจะเป็นการปั้นหู เวลายายแปวปั้นหูให้นั่งเฉยเลยลูก แต่ถ้ายายแปวแคะจมูกให้เมื่อไร ร้องดิ้นทันที นี่ก็เป็นช่วงหน้าหนาวแม่ก็ต้องเริ่มทาครีมให้ลูกแล้ว เดี๋ยวผิวจะแห้งและแตกจ๊ะ

ปัน ปัน ไปทำบุญ

วันพ่อที่ผ่านมาตรงกับวันที่ 5 ธ.ค.ของทุกปี ในปีนี้พิเศษกว่าทุกปีเพราะว่าพ่อเอก+แม่ปอ ได้พาปัน ปันไปวัดเพื่อไปทำบุญ ส่วนเรื่องกับข้าวต่างๆที่นำเอาไปทำบุญ พ่อได้ว่าจ้างคุณย่าของปัน ปัน เตรียมไว้ให้ ก็จะมีน้ำพริดตาแดง+ผักต้ม+ถั่วฟักยาว+แตงกวา, น้ำพริกสะเดา+ปลาทู แล้วก็ดอกไม้เพื่อไปไหว้พระอีก 1 กำ พ่อกับแม่พาปัน ปันไปวัดที่ชื่อว่า “วัดศรีสุรโยธิน”ซึ่งเป็นวัดสายวัดป่า เน้นหลักการสอนเรื่องการทำสมาธิ ปัน ปัน ไม่ร้องเลยตอนไปวัด ยังคลานเล่นที่วัดแล้วก็กินนมอยู่บนตักยายมดด้วยครับ พ่อกับแม่ยังได้พาปัน ปัน ไปไหว้กระดูกคุณตาทวดด้วยนะครับ กว่าจะกลับมาถึงบ้านคุณยายก็ประมาณ 10.00น ปัน ปัน กลับมานอนอีกครั้งตื่นมาพ่อกับแม่ก็พาปัน ปัน ไปเที่ยวบ้านย่าอีก กลับบ้านมาปัน ปัน เป็นไข้เลยเพราะว่าโดนลมทั้งวัน เพราะอากาศมันเย็น พ่อกับแม่ต้องช่วยกันอุ้มปัน ปัน นอนเพราะปัน ปันไม่ย่อมนอน ร้องไห้งอแง เพราะเป็นไข แม่ของปัน ปัน ได้อุ้มปัน ปัน นอนกว่าจะหลับได้ก็ประมาณ 03.00น พ่อกับแม่เป็นห่วงปัน ปันมาก ก็เลยตกลงกันว่าจะไม่พยายามพาปัน ปัน ไปไหนๆแล้วเพราะว่าเวลาปัน ปัน เป็นไข้มากินยายากมากเลยครับ ต้องร้องไห้น้ำหู น้ำตาไหลเป็นทางเลยครับ บรรดายายๆและตาๆ ทั้งหลายก็เป็นห่วงปัน ปันมากทุกคน ที่เป็นอย่างนี้ก็เพราะว่าทุกคนเค้ารักปัน ปันนะครับลูก

พัฒนาการเดือนที่ 8

ตอนนี้ปันปันอายุ 8 เดือน กับ 3 วันแล้ว ตอนนี้ปันปันเริ่มจะยืนแล้ว ชอบให้จับแขนแล้วก็พยายามประคองตัวเพื่อจะยืน พ่อกับแมก็จับแล้วพาปันปันเดิน เดินไปได้ไม่ไกลนัก แต่ต่อไปลูกของแม่ก็จะเดินได้ไกลและเก่งขึ้นนะจ๊ แม่อยากจะบอกว่าเก่งจริงนะตัวแค่เนี่ย
ตอนนี้แม่ลองเปลี่ยนขวดนมให้มีขนาดใหญ่ขึ้น แต่ลูกของแม่ก็จับไม่ค่อยถนัดมือ จึงยังคงใช้ขวดเล็กอยู่เหมือนเดิมจ๊ะ

Page 1 of 3123