ความรัก และ ความผูกพัน
ห่างหายไปนานเลยที่เดียวครับสำหรับ พ่อน้องปัน ปัน ไม่ได้เข้ามาเขียนบล็อกลูกชายหลายวันเลยครับ ก็ด้วยภาระกิจงานประจำที่ทำอยู่ครับ แต่ก็แวะมาอ่าน comment บ่อยๆ ครับ
ถ้าจะพูดถึงเรื่องความรัก และ ความผูกพันธ์ แล้วพ่อปัน ปัน เชื่อว่าหลายๆ ท่านก็คงต้องประสบการณ์กันมาบ้างแล้ว และน้องปัน ปัน เองก็มีเช่นเดียวกันครับ ลองมาฟังเรื่องเล็กๆ น้อยๆ ของน้องปัน ปัน กันครับ
หลังจากที่น้องปัน ปัน มาอยู่กับ พ่อและแม่ได้ประมาณ 2 อาทิตย์ ทางคุณยาย และคุณตาของน้องปัน ปัน ก็เดินทางมารับน้องปัน ปัน กลับไปอยู่ที่โคราช น้องปัน ปัน ก็ดีใจสุดๆ เรียกได้ว่าวิ่งไปหาคนนั้นที คนนี้ที ก็ด้วยว่าไม่ได้เจอกันตั้งหลายวัน น้องปัน ปัน คงจะเหงาและคิดถึงเพื่อนๆ ที่บ้านคุณยายครับ
อยู่ที่บ้านยายน้องปัน ปัน จะถูกเลี้ยงดูหลายคนมาก และแต่ละคนก็ให้ความรักแก่น้องปัน ปัน เท่าๆ กัน ซึ่งน้องปัน ปัน ก็เป็นหลานยาย หลานตาของทุกๆ คนทำให้ระบบการสั่งสอน หรือการฝึกหัดน้องปัน ปัน ทำได้ยากมากขึ้นเพราะว่าเด็กๆ ไม่รู้จะเชื่อฟังใครดี
อยู่บ้านยายได้ประมาณ 1 อาทิตย์ก็ต้องเดินทางมาอยู่ระยองกับพ่อและแม่เช่นเคย พ่อปัน ปัน และแม่ปัน ปัน ก็ต้องเริ่มสอนและฝึกหัด ในทุกๆ เรื่องใหม่ทั้งหมด เพราะว่าเด็กๆ เมื่อไปอยู่ในสิ่งแวดล้อมไหนๆ ก็จะพยายามปรับตัวให้เข้ากับสิ่งแวดล้อมนั้นๆ เพื่อความอยู่รอด และที่สำคัญเด็กเค้าจะรู้ได้ว่า “ใครที่รักเค้า” และตามใจเค้ามากที่สุด ซึ่งเป็นเรื่องปกติของคนครับ
เมื่อมาอยู่ที่ระยองน้องปัน ปัน จะไม่ค่อยได้ออกไปไหนนอกบ้าน เพราะในหมู่บ้านไม่ค่อยมีเด็กๆ มาวิ่งเล่น ก็จะอยู่กัน 3 คน พ่อแม่ลูกเป็นส่วนใหญ่ นอกจากในบ้างครั้งที่จะพาน้องปัน ปัน ออกไปเที่ยวบ้าง โดยส่วนใหญ่พ่อปัน ปัน และแม่ปัน ปัน จะยุ่งอยู่กับการเตรียมอาหารเสียมากกว่าครับ ซึ่งก็ทั้งสนุกและเหนี่อยครับ
คุณย่าของน้องปัน ปัน เคยพูดกับพ่อปัน ปัน ว่า “พ่อแม่รักลูกตัวเองแค่ 1 บาท แต่รักหลาน 1.50บาท (หนึ่งบาทห้าสิบสตางค์)” พ่อปัน ปัน เพิ่งมารู้ความหมายของมันหลังจากที่มีน้องปัน ปัน ครับ ซึ่งพ่อปัน ปัน ว่าคงจะเกิดขึ้นกับทุกๆ ครอบครัวเลยก็ว่าได้ ที่เป็นครอบครัวแบบไทยๆ ครับ


Tags: