ปัน ปันไปวัดภูเขาลาด

เมื่อคืนวันเสาร์หลังจากที่แม่ของปัน ปัน เลิกงานแล้วก็เดินทางกลับจากกรุงเทพฯ เพื่อที่จะกลับไปหา ปัน ปันที่บ้านของคุณยายที่โคราช โดยอ้างกับพ่อว่าคุณยายให้กลับไปหา แต่พ่อว่าจริงๆแล้วแม่ของลูกทนคิดถึง ปัน ปัน ไม่ไหวเสียมากกว่าครับ ตอนที่พ่อโทรศัพท์ไปคุยกับแม่ของปัน ปัน กำลังนั่งรถทัวร์อยู่เลย เพราะว่าพ่อก็กำลังขับรถออกมาทำงานช่วงประมาณ 19.10 น แม่ของปัน ปันใช้เวลาเดินทางประมาณ 3 ชั่วโมง ซึ่งกว่าจะไปถึงโคราชปัน ปัน คงนอนหลับสบายไปแล้วครับ ปัน ปันจะได้เจอแม่อีกทีก็คงเป็นตอนเช้าของวันอาทิตย์ สำหรับพ่อคงต้องกลับไปหาปัน ปัน ช่วงอาทิตย์หน้าที่จะถึงนี้ครับ

ก่อนที่จะกลับบ้านแม่ปัน ปัน เล่าให้พ่อฟังว่า คุณตาของปัน ปัน พาปัน ปัน ไปที่วัดภูเขาลาดเพื่อไปช่วยจัดงานศพของคนข้างๆ บ้านคุณยาย ปัน ปัน ก็เดินไปดูเค้าตีระนาด โดยไม่เกรงกลัวใครเลยครับ คุณตาต้องเดินตามตลอดเวลาเพราะกลัวว่าปัน ปัน จะไปหยิบของที่สกปรกใส่ปาก แล้วก็จะไม่สบายอีก เพราะว่าเพิ่งจะหายไปได้ไม่มีวันมานี่เอง จริงๆ แล้วพ่อไม่อยากให้พาปัน ปัน ไปวัดเลยครับ เพราะปัน ปัน ซนมากเดินไปทั่ว ไปดูไก่มั่ง หรือว่าไปดูพี่เค้าเตะฟุตบอลมั่ง แต่ที่บ้านยายไม่มีคนเลี้ยงปัน ปัน เพราะเค้ามาทำกลับข้าวที่วัดกันหมด ปัน ปัน เลยต้องมาอยู่ที่วัดด้วยครับ

ล่าสุดแม่ของปัน ปัน โทรศัพท์มาบอกพ่อว่าถึงบ้านคุณยายแล้วตอนประมาณ 22.00 น ปัน ปัน นอนหลับไปแล้วแม่บอกว่าปัน ปัน คงง่วงนอนมากชี้ไม้ชี้มือบอกให้ตารีบปิดไฟเร็วๆ เพราะว่าปัน ปัน จะหลับแล้วนะครับ พอตาปิดไฟได้เท่านั้นแหล่ะครับ ปัน ปัน ก็หลับเลยเรียกได้ว่าเล่นง่ายด้ายมาก เอาเป็นว่าวันนี้พ่อเข้ามา Update ให้ปัน ปัน เพียงแค่นี้ก่อนนะครับ “นอนหลับฝันดีนะครับลูกชายของพ่อ”