คิดถึงจัง

เมื่ออาทิตย์ที่ผ่านมาคุณพ่อกลับไปอยู่กับลูกหลายวันเลย จนทำให้ลูกติดคุณพ่อและคุณพ่อก็ติดลูกเช่นกัน คุณพ่อบอกว่าขับรถกลับไปทำงานนั่งคิดถึงลูกตลอดทางเลยหล่ะ พอกลับถึงระยองก็โทรหาเรา 2 คนทันที ลูกได้คุยโทรศัพท์กับคุณพ่อด้วย พอลูกได้ยินเสียงคุณพ่อ ปัน ปันก็ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่เลย
และยายแปวยังเล่าให้ฟังอีกว่า พอยายแปวพูดถึงชื่อคุณพ่อ ปันปันรีบคลานไปมองที่ประตู นึกว่าคุณพ่อมา พ่อกับแม่ได้ยินก็สงสารลูก ลูกจ๋าพ่อกับแม่ต้องทำงานนะลูก หาเงินให้ลูกได้ได้เรียนหนังสือ มีเสื้อผ้าดีๆใส่ มีนมกิน อยู่อย่างมีความสุข แต่แม่ก็เข้าใจนะว่าทุกอย่างก็ไม่สำคัญเท่าความอบอุ่นที่พ่อกับแม่ให้แก่ลูก แต่แม่ขอเวลาอีก 1 ปีเท่านั้นเราก็จะได้อยู่พร้อมหน้ากัน เพราะแม่ก็คิดถึงลูกทุกวัน ทุกวันนั่งขีดเวลาอยากให้เวลาหมดไปเร็วๆเพราะเมื่อวันศุกร์มาถึง แม่ก็จะได้เดินทางไปหาลูกและเป็นวันที่มีความสุขที่สุดเลยเนอะ