ถ้าวัดไหนมีความเดือดร้อนหรือมาขอความชวยเหลือเรื่องต่างๆ หลวงพ่อคูณ ก็จะให้ความช่วยเหลือตามกำลังทรัพย์ และเท่าที่จะช่วยได้ ตัวอย่างหนึ่งที่พ่อปัน ปัน เห็นได้คือ “งานปิดทอง-ฝังลูกนิมิตวัดหนองจะบก” ซึ่งเป็นวัดประจำหมู่บ้านของพ่อปัน ปัน ซึ่งหลังจากจบงานแล้วท่านเจ้าอาวาส “วัดหนองจะบก” ท่านก็จะแจก “ตะกรุด+ชายจีวร” ของหลวงพ่อคูณที่ท่านให้มาช่วย “งานปิดทอง-ฝังลูกนิมิตวัดหนองจะบก” ครับ

เรื่องเครื่องรางของขลังของหลวงพ่อคูณ พูดถึงความศักดิ์สิทธิ์ ก็ไม่แพ้เรื่องชื่อเสียงของหลวงพ่อคูณครับ ที่เด่นๆ ก็เรื่อง “การฝังตะกุด”ที่ใต้แขนครับ และอื่นๆ อีกมากมายครับ เครื่องรางของเกจิอาจารย์ทั้งหลายเป็นเพียงสิ่งที่ยึดเหนี่ยวจิตใจครับ แต่ไม่มีเครื่องรางของขลังของเกจิท่านใด ช่วยคนไม่ดีหรอกนะครับ

พ่อปัน ปัน มีโอกาสพาน้องปัน ปัน ไปให้หลวงพ่อคูณให้ท่านเคาะหัวให้ โดยเราสามคนพ่อแม่ลูกเดินทางจากบ้านคุณยายของน้องปัน ปัน ประมาณ 10.00 น ระยะทางจากบ้านคุณยายไป วัดบ้านไร่ ประมาณ 50 กม. ซึ่งถือว่าไม่ไกลครับใช้เวลาเดินทางประมาณ 1 ชม. ครับ

ไปถึงวัดบ้านไร่ก็เที่ยงวันแล้วครับ ซึ่งที่วัดบ้านไร่ตอนนี้กำลังมีการก่อสร้าง “พิพิธภัณฑหลวงพ่อคูณ” อยู่ครับทำให้หาที่จอดรถไม่ค่อยได้และร้อนมากครับ ภายในบริเวณวัดบ้านไร่จะมีบรรดาพ่อค้าแม่ค้ามากมายครับ เข้ามาทำมาหากินตามอาชีพที่ตนเองถนัดครับ ทั้งขายนก ขายปลา ขายเต่า เพื่อปล่อย “สะเดาะเคราะห์” ครับ หรือว่าขายไม้กวด ก็ยังมีครับ

ด้วยบารมีของหลวงพ่อคูณที่แผ่ไปถึงบรรดาชาวบ้านในบริเวณใกล้ๆ วัดบ้านไร่ ให้มีอาชีพทำมาหากิน เพราะวันหนึ่งๆ คนที่ศรัทธาเข้ามากราบหลวงพ่อคูณเยอะมากครับ โดยเฉพาะเสาร์-อาทิตย์ จะมากเป็นพิเศษ วันที่พ่อปัน ปัน พาน้องปัน ปัน ไปวัดบ้านไร่ ก็มี “ชาวมาเลย์เซีย” มาให้หลวงพ่อคูณเคาะหัวด้วยครับ

น้องปัน ปัน มาวัดบ้านไร่เป็นครั้งที่สองแล้วครับ ครั้งแรกมาตอนที่อยู่ในท้องของแม่ปัน ปัน และนี่ครั้งที่สองพ่อปัน ปัน เลยถือโอกาสพาไปให้หลวงพ่อคูณเคาะหัวครับ เสียดายครับที่ทางเจ้าหน้าที่ไม่ให้ถ่ายภาพของหลวงพ่อคูณ พ่อปัน ปัน เลยเก็บภาพบางส่วนของน้องปัน ปัน มาฝากครับเป็นช่วงที่นั่งรอ หลวงพ่อคูณออกมาพบชาวบ้านครับ

สำหรับถ้าเพื่อนๆท่านใดมีโอกาสมาเที่ยวเมืองย่าโม ถ้าพอจะมีเวลาก็ลองแวะเวียนไปเที่ยวที่ “วัดบ้านไร่” เพื่อกราบ นมัสการหลวงพ่อคูณ ได้ครับระหว่างทางที่ท่านเดินทางไป ก็จะพบกับสิ่งก่อสร้างต่างๆ หรือความเจริญต่างๆ ที่หลวงพ่อคูณท่านมีส่วนสร้างความเจริญให้กับบ้านเมืองครับ

งานปิดทองฝังลูกนิมิต-วัดหนองจะบก

ช่วงเทศกาลตรุษจีนเป็นประจำทุกๆ จะมีงานที่ทั้งคนไทยเชื้อสายจีน และคนไทยทั่วๆ ไป ได้อิ่มบุญกันนั่นคือ “การปิดทองฝังลูกนิมิต” ซึ่งก็เป็นทำบุญอย่างหนึ่งครับ

สำหรับน้องปัน ปัน แล้วครั้งนี้ไม่ใช่ครั้งแรกที่น้องปัน ปัน ได้ไปทำบุญปิดทองฝังลูกนิมิต เพราะตอนที่น้องปัน ปัน ยังอยู่ในท้องแม่ปอ ปัน ปัน ก็ได้ไปแล้ว และเมื่อวันที่ 13 ก.พ. ที่ผ่านมาปัน ปัน ก็ได้ไปทำบุญปิดทองที่วัดหนองจะบก อ.เมือง จ.นครราชสีมาครับ

สำหรับวัดหนองจะบก เป็นวัดประจำหมู่บ้านของคุณย่าแดงครับ นอกจากนั้นวัดหนองจะบกยังเป็นวัดที่พ่อปัน ปัน บวชด้วยครับ งานปิดทองฝังลูกนิมิตเริ่มตั้งแต่วันที่ 13-21 ก.พ. 53 นี้ สำหรับน้องปัน ปัน แล้วคงยังไม่เข้าใจถึงความสำคัญมากนัก แต่ก็สนุกสนานกับงานนี้ครับ

น้องปัน ปัน ได้ไปวิ่งเล่นบนศาลาวัด พร้อมกับพี่น้ำขิง ซึ่งเป็นลูกสาวของป้าขัวญ พี่สาวของพ่อปัน ปัน ซึ่งคุณย่าของปัน ปัน ได้ไปทำโรงทานเพื่อทำอาหารแจกให้กับคนที่มาทำบุญที่วัดครับ อาหารที่คุณย่าปัน ปัน ทำก็จะมี ผัดหมี่โคราช (ซึ่งคุณย่าเคยประกวดได้ที่ 3 ของจังหวัดมาแล้วนะครับ) ส้มตำ เฉาก๊วย

สำหรับโรงทานนี้นอกจากคุณย่าแดงแล้ว ก็ยังมีคุณย่าหมาย ปู่อุดม พี่ปู พี่ปุ้ย ที่มาช่วยกันเรียกได้ว่ามากันทั้งครอบครัวเลยก็ว่าได้ครับ นอกจากนั้นก็ยังมีอาหารชนิดอื่นๆ ที่หลากหลายของคนอื่นๆ ที่เค้านำมาแจกจ่ายกันอีกครับ ซึ่งพ่อปัน ปัน ก็จำไม่ได้ครับ

กว่าที่พ่อปัน ปัน จะพาน้องปัน ปัน กลับบ้านก็ประมาณ 15.00น เพื่อที่จะให้คุณย่าไปเตรียมตัวซื้อของไว้ทำในวันต่อไปอีกครับ

การจราจรติดขัด

สำหรับช่วงวันหยุดยาวสัปดาห์นี้ก็ถือได้ว่าเป็นวันซ้อมๆ ก่อนวันหยุดยาวจริงๆ ช่วงเทศกาลวันขึ้นปีใหม่ ที่กำลังจะมาถึง สำหรับสัปดาห์นี้เป็นวันสำคัญอีกวันหนึ่งของปวงชนชาวไทยครับ “วันพ่อแห่งชาติ” นั่นเอง สำหรับใครที่มีญาติพี่น้องที่ต้องมาทำงานต่างจังหวัดในที่ต่างๆ  ก็ต้องเดินทางกลับบ้านกันเป็นส่วนใหญ่ และพ่อ ปัน ปัน เองก็ต้องเดินทางไปหาน้องปัน ปัน เช่นเดียวกันครับ

เมือถึงเทศกาลต่างๆ ของไทยคนที่อาศัยในกรุงเทพฯ ก็จะชอบครับเพราะรถไม่ค่อยติด เดินทางไปไหนมาไหนก็ไม่ต้องรีบเร่งมาก เพราะประชากรแฝง (ก็แรงงานอย่างพวกกระผมนี่แหล่ะครับ) ได้กลับบ้านที่ต่างจังหวัดกัน ซึ่งว่าส่วนมากก็จะเป็นแถวๆ อีสาน หรือไม่ก็ภาคเหนือ เสียเป็นส่วนมาก ได้เห็นบรรยากาศการแย่งกันขึ้นรถโดยสารเพื่อที่จะได้กลับบ้าน หรือว่าสภาพการจราจรที่ติดขัดช่วงขาออกจากกรุงเทพฯ

สำหรับพ่อปัน ปัน ก็ต้องมีภาระกิจที่ต้องเดินทางกลับบ้านเกิดที่ “โคราช” เช่นเดียวกันกับบรรดาแรงงานทั่วไปครับ แต่ภาระกิจของผมมีเป้าหมายที่ค่อนข้างชัดเจนคือกลับไปหาลูกชายก็น้องปัน ปัน นั่นแหล่ะครับ เลยทำให้มีกระจิตกระใจในการเดินทางเป็นพิเศษ  และในการเดินทางพ่อปัน ปัน ต้องออกเดินทางจากจังหวัดระยอง ก็ในพื้นที่ขัดแย้งเรื่อง 76 โครงการนั่นแหล่ะครับ เข้ามมาที่กรุงเทพฯ ก่อนเพื่อมารับแม่ของน้องปัน ปัน กลับไปด้วยกันซึ่งก็กะว่ากว่าจะได้ออกจากกรุงเทพฯ ก็คง 1-2 ทุ่มเห็นจะได้เพราะรถคงติดน่าดูชม

สำหรับการเดินทางกลับจากกรุงเทพฯ มา โคราชระยะทางประมาณ 250-255 กม.ใช้เวลาเดินทางประมาณ 3-4 ชม.ครับแต่ช่วงเทศกาลอาจจะนานกว่านั้นเพราะขับรถเร็วไม่ได้มากรถจะเยอะมากครับ ก็ขอฝากเพื่อนๆ ที่ต้องเดินทางกลับต่างจังหวัด หรือว่าเดินทางไปท่องเที่ยวตามที่ต่างๆ ก็ช่วยกันระมัดระวังในการใช้รถใช้ถนนด้วยนะครับ