สำหรับบันทึกเรื่องนี้เป็นเรื่องที่เกิดขึ้นจริง (แต่รูปภาพเป็นเพียงภาพประกอบ) ที่เกิดขึ้นด้านหลังบ้านของบ้านยายปัน ปัน ครับบ้านเกิดเหตุเป็นบ้านของคุณยายน้อย ที่แกมีอาชีพ ตัดใบตองขาย เก็บมะพร้าวขาย หรือจะเป็นตัดใบเตยมาขาย แล้วแต่ว่าจะมีคนสั่ง สำหรับเหตุการณ์นี้เกิดเมื่อวันที่ 7-11-52 ช่วงสายๆ ประมาณ 09.30น

สำหรับรายละเอียดมีอยู่ว่ามีวัยรุ่นชายที่เมาเหล้า และมีสติไม่ค่อยดี ได้ใช้น้ำมันราดบ้านตัวเอง และเผาบ้านตัวเองซึ่งบ้านหลังนี้สร้างจากไม้เก่ามากแล้ว เพราะสร้างมาหลายสิบปี อีกทั้งเชื้อเพลิงยังง่ายต่อการติดไฟ และเมื่อติดไฟแล้วก็จะดับยากมากครับ ช่วงที่เกิดเหตุ ทางผู้ใหญ่บ้านก็โทรศัพท์เรียกรถดับเพลิง เพื่อมาดับไฟ และเรียกให้การไฟฟ้ามาตัดไฟฟ้าก่อนด้วย ถึงจะเริ่มฉีดน้ำได้ บ้านตั้งอยู่ติดกับสวนหมากเก่าทางเข้าก็แคบมาก รถดับเพลิงเข้าไปไม่ได้ต้องจอดด้านนอก และลากสายดับเพลิงมาประมาณ 60-80 เมตร พ่อปัน ปัน ก็จะช่วยเค้าลากสายและจัดสายดับเพลิงเพื่อให้ง่ายต่อการใช้งาน เมื่อเริ่มฉีดน้ำก็ใช้เวลาประมาณ 30-40 นาที ก็สามารถควบคุมเหตุเพลิงไหม้ได้ ใช้น้ำไปประมาณ 18,000 ลิตร (รถดับเพลิง 3 คัน)

หลังจากไฟดับหมดแล้วก็มีเจ้าหน้าที่ตำรวจมาสอบปากคำของวัยรุ่นที่ก่อเหตุ และนำตัวไปดำเนินคดีต่อ ช่วงที่เกิดเหตุนี้ก็จะมีบรรดาไทยมุงไปดูกันอย่างมากมาย เพราะควันไฟขึ้นสูงมาก ต่างคนก็ต่างวิภาควิจารณ์กันไปต่างๆ นาๆ ถึงการกระทำของวัยรุ่นคนนี้ ต่างก็สงสารคุณยายน้อยเพราะไม่มีอะไรเหลือเลย เพราะไฟไหม้หมดทุกอย่าง

การช่วยเหลือครอบครัวของคุณยายน้อยก็มีขึ้นในตอนบ่ายๆ ของวันเสาร์นั่นเอง เริ่มจากทางผู้ใหญ่บ้านได้ตั้งกองอำนวยการเพื่อรับบริจาคสิ่งของต่างๆ ไม่ว่าจะเป็นข้าวสาร อาหารแห้ง เสื้อผ้า ที่นอน และของใช้ที่จำเป็นต่างๆ ในชิวิตประจำวัน รวมทั้งเงินที่ช่วยกันบริจาค สำหรับปัน ปัน เองพ่อกับแม่ก็ช่วยบริจาคให้ปัน ปัน แล้วนะครับ ซึ่งเหตุการณ์นี้ที่เกิดขึ้นก็จะเห็นน้ำใจของเพื่อนบ้านของคุณยายน้อย ว่าคนไทยยังมีน้ำใจต่อเพือนบ้านด้วยกัน และในส่วนของทาง อบต. บ้านใหม่ ก็จะมีงบประมาณสร้างบ้านให้คุณยายน้อยใหม่ด้วย ซึ่งพ่อปัน ปัน ได้มีโอกาสคุยกับผู้ใหญ่บ้านว่าคงสร้างบ้านเป็นบ้านปูน และมีชั้นเดียว ตอนนี้มีการเขียนแบบไว้เรียบร้อยแล้ว ก็คงเหลือเพียงการก่อสร้างให้แล้วเสร็จ ซึ่งก็คงเป็นแรงงานเพื่อนบ้าน ที่อยู่ในละแวกนั้น มาช่วยกันก่อสร้าง ซึ่งก็เป็นน้ำใจอีกอย่างหนึ่งที่มอบให้เพื่อนบ้านที่ทุกข์ร้อนจากเหตุเพลิงไหม้นี้

พ่อปัน ปัน ก็ขอโอกาสนี้ให้กำลังใจคุณยายน้อยให้สู้ต่อไป ซึ่งคุณยายน้อยแกคงไม่มีเวลาว่างได้มานั่งอ่านหรอกครับเพราะแกต้องดิ้นรนเรื่องปากท้องของแก แต่อย่างน้อยคุณยายน้อยก็ยังมีเพื่อนบ้านที่ยังห่วงใย และมีน้ำใจในการช่วยเหลือซึ่งกันและกันครับ