แค่ความคิดถึง

หลังจากที่พ่อปัน ปัน ต้องติดภาระกิจในการต้องเดินทางไปอบรมที่ต่างจังหวัดประมาณ 1 อาทิตย์เต็มในช่วงระหว่างวันที่ 13-17 ธค. นี้ถ้าจะปล่อยให้แม่ปัน ปัน และน้องปัน ปัน อยู่บ้านคงไม่ได้ เพราะไม่มีเวลาไปหาซื้ออาหารมาทานกัน ไหนจะต้องเลี้ยงดูน้องปัน ปัน อีกอย่างน้อยต้องมีคนช่วยครับ

 

พ่อปัน ปัน เลยปรึกษากันกับแม่ปัน ปัน ว่ากลับไปอยู่บ้านยายของน้องปัน ปัน ก่อนดีกว่าเพราะได้กลับฉลองปีใหม่ ที่บ้านยายด้วย เพราะปีใหม่นี้พ่อปัน ปัน ไม่ได้หยุดต้องอยู่เวรยาวจนหลังปีใหม่เลยที่เดียว ถึงจะได้กลับไปรับมาที่ระยองครับ

น้องปัน ปัน กลับมาบ้านยายก็มีเพื่อนๆ มากมาย เพราะมีแต่คนคิดถึงปัน ปัน คนนั้น คนนี้ก็มาหาน้องปัน ปัน บรรดายาย ๆ ก็มาอุ้มน้องปัน ปัน เรียกว่าน้องปัน ปัน ไม่เหงาเหมือนอยู่ที่ระยองครับ

เมื่อพ่อปัน ปัน ต้องกลับมาทำงานต่อที่ระยองก็โทรศัพท์ไปคุยกับแม่ปัน ปัน ทุกวัน ส่วนมากก็ถามเรื่องน้องปัน ปัน ครับ แม่ปัน ปัน บอกว่าลูกชายไม่เห็นเหงาเลยเพราะมีเพื่อนเยอะเลย ไปบ้านคนนั้นที คนนี้ที เล่นทั้งวันแต่ก็ม่บ้างช่วงวันธรรมดาที่พี่ๆ ไปโรงเรียนกันหมด น้องปัน  ปันก็จะเล่นคนเดียว แต่ถ้าเป็นวันหยุดก็จะมีเพื่อนมาเล่น ที่บ้านประจำครับ

สำหรับพัฒนาการของน้องปัน ปัน ช่วงนี้จะเป็นการ "การพูด 2-3 คำ" ได้สามารถจดจำชื่อต่างๆ ได้จำชื่อเพื่อนๆ และเรียกได้อย่างถูกต้อง เพียงแต่ยังออกเสียงไม่ชัดเจน ชื่อสัตว์ต่างๆ ก็สามารถจำได้และร้องเลียนแบบเสียงได้ สมองน้องปัน ปัน กำลังจดจำและเก็บเกี่ยวเพื่อนำมาประมวลผล ในการสื่อสารออกมา บางครั้ง พ่อปัน ปัน ไม่เคยสอนเลยแต่น้องปัน ปัน สามารถพูดออกมาและแสดงท่าทางได้อย่างถูกต้อง ทำให้พ่อปัน ปัน และแม่น้องปัน ปัน ต้องระวังเรื่องคำพูดต่างๆ เป็นพิเศษเพราะน้องปัน  ปัน กำลังอยู่ในช่วงเลียนแบบครับ

พ่อปัน ปัน มาอยู่ที่ระยองคนเดียวก็คิดถึงลูกครับ เพราะที่บ้านจะเงียบมากได้อย่างเสียอย่าง เพราะถ้าน้องปัน ปัน อยู่ก็จะเล่นกับพ่อปัน ปัน ทุกวันครับ ไม่ว่าพ่อปัน ปัน จะนอนน้องปัน ปัน ก้จะไปดึงมือให้มาเล่น เตะฟุตบอล หรือไม่ก็เล่นตีลูกขนไก่ หรือถ้าวันไหนลมแรงๆ พ่อปัน ปัน ก็จะพาน้องปัน ปัน ไปวิ่งว่าวครับ

วัยเรียนรู้

น้องปัน ปัน ตอนนี้ก็อายุ 2 ขวบกับ 4 เดือนแล้วซึ่งจากการที่พ่อปัน ปัน และแม่ปัน ปัน ได้เลี้ยงดูเองอย่างใกล้ชิดทำให้ได้เห็นพฤติกรรมต่างๆ และการเรียนรู้ของลูกชายในด้านต่างๆ พ่อปัน ปัน เลยอยากนำมาบอกกล่าวให้ได้อ่านกันครับ อย่างน้อยๆ ก็ถือว่าเป็นประสบการณ์ครับ

ด้านสุขภาพร่างกาย
เมื่อเด็กเล็กๆ ได้รับความอบอุ่นจากพ่อและแม่อยู่ทุกวัน พ่อปัน ปัน มีความเชื่อว่าจะมีภูมิคุ้มกันโรคต่างๆ ได้ระดับหนึ่งครับ ซึ่งพ่อปัน ปัน สังเกตจากน้องปัน ปัน เมื่อมาอยู่ระยองกับพ่อละแม่แล้ว ไม่ค่อยเจ็บป่วยหรือเป็นไข้เลยครับ อีกทั้งยังสดใสร่าเริงตามภาษาของเด็กๆ ซึ่งวัยขนาดนี้ต้องการเล่นสนุกสนาน ไปวันๆ ครับ เพราะตื่นเช้ามา หรือว่าตอนเย็น เห็นพ่อปัน ปัน ที่ไรก็ต้องชวนให้มาเล่น “เตะฟุตบอล” ทุกครั้งไป บางครั้งพ่อปัน ปัน แอบไปนอนก็จะมาเรียกให้ไปเล่นด้วยเสมอๆ

ด้านความรัก
อันนี้พ่อปัน ปัน และแม่ปัน ปัน ให้ความสำคัญมากครับผม ก่อนออกไปทำงาน และ หลังจากกลับจากทำงาน พ่อปัน ปัน จะต้องหอมแก้มน้องปัน ปัน ทั้ง 2 ข้างเสมอๆ เพื่อให้ลูกชายคุ้นเคยกับเรามากที่สุด และจะต้องทำเป็นประจำจนเป็นเรื่องปกติ ซึ่งเด็กๆ เขาจะค่อยๆซึมซับได้เองครับ

ด้านพฤติกรรม
สำหรับพฤติกรรมการแสดงออกด้านอารมณ์ “วัยกรี๊ด” ตอนนี้หายไปแล้วและไม่ค่อยเจอ ซึ่งน่าจะเป็นช่วงวัยของเด็กก็เป็นไปได้ และส่วนหนึ่งก็น่าจะมาจากสิ่งแวดล้อมครับ เพราะถ้าเมื่อไรน้องปัน ปัน กลับไปเจอเพื่อนๆ รุ่นพี่ ที่บ้านคุณยายก็จะเริ่มมี เสียงกรี๊ดให้เห็นครับ อาจจะเลียบแบบพี่ๆ หรือว่า ต้องการสื่อสารกับพี่ๆ ให้เข้าใจก็ได้เพราะตัวน้องปัน ปัน ยังคุยกับเพื่อนๆ รุ่นพี่ยังไม่รู้เรื่องครับ

ด้านระเบียบวินัย
อันนี้ต้องค่อยๆ เป็นค่อยๆ ไปครับ เพราะเด็กๆ จะไม่ค่อยชอบเรื่องการบังคับ ยกตัวอย่างที่เห็นชัดๆ ครับ “เรื่องการอาบน้ำ” ถ้าวันไหนน้องปัน ปัน อยากอาบน้ำเอง เรียก คำเดียวว่า “น้องปัน ปัน ไปอาบนะครับ” ก็จะเดินนำหน้าเข้าห้องน้ำเลยครับ แต่ถ้าวันไหนยังไม่อยากอาบ ก็ต้องหลอกล่อกันสุดฤทธิ์ครับ ทั้งพ่อและแม่ อีกหนึ่งตัวอย่าง เป็นเรื่องของการเก็บของเล่น อันนี้ฝึกให้เด็กมีความรับผิดอย่างหนึ่งครับ เพราะเมื่อน้องปัน ปัน นำของเล่นต่างๆ มาเล่นแล้วเกะกะ ตอนเลิกเล่นก็ต้องบอก “น้องปัน ปัน เล่นแล้วก็ต้องช่วยเก็บนะครับ” ซึ่งก็ได้ผลครับถึงจะไม่เรียบร้อยหมดแต่ก็เป็นจุดเริ่มต้นที่ดีครับ และพ่อกับแม่ต้องช่วยเขาเก็บด้วยครับ พร้อมทั้งให้กล่าวคำชมเชย หรือ แสดงความยินดีว่าเขาทำงานสำเร็จด้วยครับ (พ่อปัน ปัน ใช้วิธีการตบมือ และกล่าวคำชมเชยครับ)

เป็นอย่างไรบ้างครับ มันอาจจะเป็นการยากในบางเรื่อง และเหนื่อยด้วยแต่ว่า “มีความสุข” ซึ่งพ่อปัน ปัน ว่าท่านไหนที่มีลูกเล็กๆ ในวัยเดียวกันกับน้องปัน ปัน ก็คงมีความรู้สึกไม่ต่างจากนี้ไปมากครับ ซึ่งถ้าได้เลี้ยงลูกเองด้วยแล้ว ซึ่งการเลี้ยงดูลูกให้เติบโตไปเป็นผู้ใหญ่เลี้ยงง่ายครับ แต่ว่า “เลี้ยงลูกให้เป็นคนดี” อันนี้สิครับเป็นสิ่งที่ท้าทายพ่อแม่ทุกคนที่ต้องทำให้ได้ครับ