ปัน ปัน มองอะไรเอ่ย

ปัน ปัน มองอะไรเอ่ยปัน ปัน มองอะไรเอ่ย ตอนนี้พ่อถ่ายรูปตอนที่ปัน ปัน กำลังคลานเล่นกับพี่แก้วตาอยู่ครับ พูดถึงพี่แก้วตาชอบมาเล่นกับ ปัน ปัน และชอบหยอก ปัน ปัน และชอบไปเที่ยวกับ ปัน ปัน เวลาพ่อกับแม่พาปัน ปัน ไปเที่ยว เหมือนกับพ่อกับแม่มีลูกสาวอีกคนหนึ่งเลยครับ นอกจากมีพี่แก้วตาแล้ว ก็ยังมีพี่ตุ๊กตา พี่หวิว ที่ชอบมาเป็นเพื่อนเล่นของ ปัน ปัน เดี๋ยวนี้ปัน ปัน เริ่มรู้มากแล้ว พอถึงเวลาเย็นก็จะให้คนนั้น คนนี้อุ้มเพื่อจะให้พาออกไปเที่ยว หรือไม่ก็จะให้พากลับ ไปบ้านยายเบ้า พอไปถึงบ้านยายก็ดีใจ ตลบมือ ดิ้นไปมา แล้วก็จะคลานไปเล่น บอลที่พ่อซื้อให้ปัน ปัน หรือไม่ก็ไปตีกลองที่ป้าขวัญซื้อให้ตีแบบสะใจมากๆ มีเรื่องของ ปัน ปัน เกี่ยวกับการตีกลองมาเล่าให้ฟังว่า คุณยายเบ้ากำลังนอนหลับอยู่ แล้วปัน ปันก็เอาไม้กลองมาตีหัวยายเบ้า จนยายตื่นแล้วพูดว่า "หัวคนนะลูกไม่ใช่กลอง" พอได้ยินอย่างนั้น ปัน ปันก็ยิ้มใหญ่เลย คิดว่าเป็นเรื่องตลก แต่เรื่องจริงแล้วคุณยายเจ็บนะลูก และการตีบุคคลที่มีบุญคุณหรือใครก็ตามถือเป็นเรืองที่บาปนะ เป็นเรื่องที่ไม่น่ารักด้วยจ๊ะ

พัฒนาการของ ปัน ปัน

พ่อกับแม่เฝ้าดูปัน ปัน เจริญเติบโตขึ้นทุกวัน ตอนนี้ปัน ปัน ก็มีอายุได้ 1 ขวบกับอีก 1 เดือนแล้วนะครับ ปัน ปันก็จะเริ่มเดินได้แล้ว ล้มลุกคุกคลานบ้างก็เป็นเรื่องปกติของเด็กๆ ครับ ที่ผ่านมาล้าสุดปัน ปัน ก็หน้าขมำจมูกเป็นแผลเหมือนกับ ตัวตลกที่ชื่อว่า "ชาลีช้อบปิ้น"เป็นตัวตลกของฝรั่งเค้าครับ ตอนนี้ปัน ปัน ก็กินข้าวได้บ้างเล็กน้อย แต่ก็ไม่มากเท่าไร กินแต่นมขมได้มาก ชอบเดินเล่นมากลูกพ่อ เดินไปก็เดินมา ปัน ปัน ไม่รู้จักเหนื่อยบ้างเลยครับ พ่อกับแม่เดินตามยังเหนื่อยเลยครับ อีกเรื่องที่ปัน ปัน ไม่ค่อยชอบคือ ปัน ปัน ไม่ชอบเสียงดัง ไม่ชอบคนมาวุ่นวายมากนัก ปัน ปัน จะงอแง ชอบเล่นเงียบๆ เดี๋ยววันศุกร์นี้เราก็ได้เจอกันแล้วนะครับ ปัน ปัน พ่อกับแม่ว่าจะพาปัน ปัน ไปเวียนเทียนที่วัดภูเขาลาด เพราะเป็นวันวิสาขบูชา ซึ่งเป็นสำคัญทางพระพุทธศาสนา ของประเทศไทยครับ ปัน ปัน จะได้เรียนรู้ขนบธรรมเนียม ประเพณีของไทยๆ ยังไงแหละครับ เพราะว่าปัน ปัน เป็นเด็กไทย และจะเจริญเติบโตเป็นผู้ใหญ่ ในวันข้างหน้าครับ

หน้าต่อไป