แค่ความคิดถึง
หลังจากที่พ่อปัน ปัน ต้องติดภาระกิจในการต้องเดินทางไปอบรมที่ต่างจังหวัดประมาณ 1 อาทิตย์เต็มในช่วงระหว่างวันที่ 13-17 ธค. นี้ถ้าจะปล่อยให้แม่ปัน ปัน และน้องปัน ปัน อยู่บ้านคงไม่ได้ เพราะไม่มีเวลาไปหาซื้ออาหารมาทานกัน ไหนจะต้องเลี้ยงดูน้องปัน ปัน อีกอย่างน้อยต้องมีคนช่วยครับ
พ่อปัน ปัน เลยปรึกษากันกับแม่ปัน ปัน ว่ากลับไปอยู่บ้านยายของน้องปัน ปัน ก่อนดีกว่าเพราะได้กลับฉลองปีใหม่ ที่บ้านยายด้วย เพราะปีใหม่นี้พ่อปัน ปัน ไม่ได้หยุดต้องอยู่เวรยาวจนหลังปีใหม่เลยที่เดียว ถึงจะได้กลับไปรับมาที่ระยองครับ
น้องปัน ปัน กลับมาบ้านยายก็มีเพื่อนๆ มากมาย เพราะมีแต่คนคิดถึงปัน ปัน คนนั้น คนนี้ก็มาหาน้องปัน ปัน บรรดายาย ๆ ก็มาอุ้มน้องปัน ปัน เรียกว่าน้องปัน ปัน ไม่เหงาเหมือนอยู่ที่ระยองครับ
เมื่อพ่อปัน ปัน ต้องกลับมาทำงานต่อที่ระยองก็โทรศัพท์ไปคุยกับแม่ปัน ปัน ทุกวัน ส่วนมากก็ถามเรื่องน้องปัน ปัน ครับ แม่ปัน ปัน บอกว่าลูกชายไม่เห็นเหงาเลยเพราะมีเพื่อนเยอะเลย ไปบ้านคนนั้นที คนนี้ที เล่นทั้งวันแต่ก็ม่บ้างช่วงวันธรรมดาที่พี่ๆ ไปโรงเรียนกันหมด น้องปัน ปันก็จะเล่นคนเดียว แต่ถ้าเป็นวันหยุดก็จะมีเพื่อนมาเล่น ที่บ้านประจำครับ
สำหรับพัฒนาการของน้องปัน ปัน ช่วงนี้จะเป็นการ "การพูด 2-3 คำ" ได้สามารถจดจำชื่อต่างๆ ได้จำชื่อเพื่อนๆ และเรียกได้อย่างถูกต้อง เพียงแต่ยังออกเสียงไม่ชัดเจน ชื่อสัตว์ต่างๆ ก็สามารถจำได้และร้องเลียนแบบเสียงได้ สมองน้องปัน ปัน กำลังจดจำและเก็บเกี่ยวเพื่อนำมาประมวลผล ในการสื่อสารออกมา บางครั้ง พ่อปัน ปัน ไม่เคยสอนเลยแต่น้องปัน ปัน สามารถพูดออกมาและแสดงท่าทางได้อย่างถูกต้อง ทำให้พ่อปัน ปัน และแม่น้องปัน ปัน ต้องระวังเรื่องคำพูดต่างๆ เป็นพิเศษเพราะน้องปัน ปัน กำลังอยู่ในช่วงเลียนแบบครับ
พ่อปัน ปัน มาอยู่ที่ระยองคนเดียวก็คิดถึงลูกครับ เพราะที่บ้านจะเงียบมากได้อย่างเสียอย่าง เพราะถ้าน้องปัน ปัน อยู่ก็จะเล่นกับพ่อปัน ปัน ทุกวันครับ ไม่ว่าพ่อปัน ปัน จะนอนน้องปัน ปัน ก้จะไปดึงมือให้มาเล่น เตะฟุตบอล หรือไม่ก็เล่นตีลูกขนไก่ หรือถ้าวันไหนลมแรงๆ พ่อปัน ปัน ก็จะพาน้องปัน ปัน ไปวิ่งว่าวครับ
Tags:คำแรก
สำหรับคนที่เป็นพ่อ เป็น แม่ สิ่งที่เป็นอะไรเกี่ยวกับลูกมักจะจดจำได้ดีเสมอๆ ครับ พ่อปัน ปัน ก็เป็นเหมือนกับพ่อแม่ทั้งหลายนั้นครับ วันนี้เลยมาเขียนเรื่อง “ปลา” ครับซึ่งคำนี้มีที่มาที่ไปอย่างไรลองติดตามอ่านดูนะครับ
ใช้แล้วครับ “ปลา” เป็นคำแรกที่น้องปัน ปัน ออกเสียงได้ชัดเจนมากพ่อปัน ปัน เลยนึกย้อนไปถึงว่าทำลูกชายตัวเองถึงพูดได้คำแรกเป็น “ปลา” โดยวิเคราะห์กับแม่ของปัน ปัน ถึงที่มาของคำแรกที่น้องปัน ปัน พูดได้
ปัจจัยแรกเลยครับที่บ้านคุณยายของปัน ปัน มีบ่อปลาสวยงาม ที่คุณตานงสร้างไว้เลี้ยงปลาประเภท ปลาเงิน ปลาทอง ปลาสอดต่างๆ ซึ่งน้องปัน ปัน จะชอบพาเพื่อนๆ ที่เป็นรุ่นพี่วิ่งไปดูอยู่เป็นประจำๆ บางที่ถ้าคนเลี้ยงเผลอน้องปัน ปัน ก็จะเอามือลงไปจับปลาหรือไม่ก็ตีน้ำในบ่อปลาเล่น เป็นที่สนุกสนานเลยครับ และถ้าน้องปัน ปัน กำลังร้องไห้ไม่ว่าสาเหตุใดก็แล้วแต่ถ้าอุ้มมาที่บ่อปลา หรือพาไปดูปลาที่ไหนก็ได้ ก็จะหยุดร้องแบบทันที่ ทันใดเลยครับ เรียกได้ว่าเป็นยาแก้ร้องไห้ได้อย่างดีครับ
ปัจจัยที่สองจะอยู่ใกล้กันกับบ่อปลาที่คุณตาสร้างครับ เป็นด้านหลังบ้านคุณยายจะมีคลองน้ำไหลผ่าน ซึ่งน้ำนี้เมื่อก่อนเค้าจะปล่อยออกมาจาก “เขื่อนมะขามเฒ่า หรือไม่ก็เขื่อนคนชุม” ครับเช่นเคยครับน้องปัน ปัน จะชอบให้อุ้มมาดูปลาที่นี่และจะชอบดูอยู่เป็นเวลานานๆ วิ่งไปวิ่งมาที่สะพาน พ่อปัน ปัน และแม่ปัน ปัน ก็ต้องคอยระวังไม่ให้ตกน้ำไปเพราะน้องปัน ปัน จะชอบปีนที่กันสะพานกันตก ก็น้องปัน ปัน เป็นเด็กผู้ชายจะชอบอะไรที่โลดโผนมาก ต้องได้ปีนป่ายไปทั่วถึงจะมีความสุข
ปัจจัยที่สามและที่สี่พ่อปัน ปัน สรุปเป็นอันเดียวกันเลยครับคือว่าช่วงที่น้องปัน ปัน มาเที่ยวระยอง พ่อปัน ปัน ได้พาปัน ปัน ไปเที่ยวที่ Rayong Aquarium ซึ่งที่นี่เป็นสถานที่จัดแสดงพันธุ์ปลาทะเลชนิดต่างๆ และสัตว์ทะเลของจังหวัดระยองครับ น้องปัน ปัน ได้มาเห็นปลาชนิดต่างๆ ก็ตื่นตาตื่นใจใหญ่เลยวิ่งไปวิ่งมาเพราะบ่อปลามันใหญ่กว่าบ่อที่บ้านคุณตาตั้งเยอะ อีกสถานที่หนึ่งซึ่งไม่กล่าวถึงไม่ได้ก็ที่นี่ Under Water World ที่พัทยาครับทั้งสองแห่งก็จะจัดแสดงปลาชนิดต่างๆ กันน้องปัน ปัน ก็จะวิ่งดูปลาอย่างเดียวเลยครับ
