ปัน ปัน นิ้วแตก

  
เรื่องมีอยู่ว่าปัน ปัน เล่นของเล่นที่มีฆ้อนไม้ แล้วก็มีแท่งไม้ที่ไว้ให้ตอกเล่น เพื่อฝึกทักษะการใช้มือ การใช้นิ้ว หรือว่าทักษะการใช้กล้ามเนื้อต่างๆ แต่บังเอินว่าปัน ปัน เล่นไม่ระวังหรือว่ายังใช้กล้ามเนื้อต่างๆยังไม่คล่องก็ได้ครับ เลยใช้ฆ้อนไม้ตีเอานิ้วชี้ของตัวเอง แล้วก็ร้องลั่นบ้านเลยครับ วิ่งไปให้ยายเบ้าเป่าให้ แล้วยังให้แม่เป่าอีกเท่านั้นยังไม่หายเจ็บ วิ่งมาให่พ่อเป่าอีกครับ พ่อเลยพูดกับปัน ปัน ว่า ปัน ปัน ครับทีหลังต้องระวังด้วยนะครับเพราะว่าจะเจ็บตัวอีก แต่ปัน ปัน ก็ยังคงไม่รู้เรื่องเพราะว่ายังร้องเพราะยังเจ็บอยู่ก็จะไม่ให่ร้องได้อย่างไรก็เลือดมันไหลนี่ครับ พ่อกับแม่ก็ได้แต่สงสาร และก็ปอบปัน ปัน ไปพลางๆ แล้วก็ชวนไปเล่นอย่างอื่นเพื่อเบี่ยงเบนความสนใจไปอย่างอื่นแทน

นี่ก็เป็นเพียงบทเรียนอย่างหนึ่งของปัน ปัน ในการเล่นต้องระมัดระวังตัวด้วยในการเล่นของเล่นชนิดต่างๆ พูดถึงว่าปัน ปัน เจ็บตัวพ่อว่าก็เป็นประโยชน์นะครับ เพราะปัน ปัน จะได้เกิดการเรียนรู้ถึงอันตรายที่จะเกิดขึ้นในคราวหน้า เพราะปัน ปัน ต้องเรียนรู้สิ่งต่างๆ อีกมากมายครับ

สำหรับพ่อแม่ที่ยังมีลูกในวัยเดียวกันกับน้องปัน ปัน หรือว่าวัยใกล้เคียงกัน ต้องระมัดระวังในการเล่นของลูกๆ ต้องคอยระวังตลอดเวลาซึ่งวัยนี้กำลังต้องการเรียนรู้สิ่งต่างๆ ยังไม่รู้จักการวางน้ำหนักมือ ในการทุบ การตี หรือว่าการโยนสิ่งของต่างๆ ซึ่งตัวผู้เขียนเองก็โดนมากับตัวเองแล้วครับ เจ็บก็เจ็บแต่ยังต้องยิ้มและเล่นกับลูกต่อ เพราะเป็นลูกเราเองครับ โดยเฉพาะเด็กผู้ชายครับ ค่อนข้างจะแรงเยอะ จะโยนอะไรก็แล้วแต่ยังกะระยะไม่แม่นครับ พูดง่ายๆ คือกะระยะยังไม่เป็นครับ ผู้เขียนก็หวังว่าน่าจะเป็นประโยชน์กับ พ่อแม่ที่ยังเป็นมือใหม่หัดเลี้ยงอย่าง พ่อของปัน ปัน และแม่ของ ปัน ปัน นะครับ

ฟันเริ่มงอก จริงๆแล้ว

เย้ เย้ เย้ ฟันปัน ปันงอกแล้วหล่ะลูก มางอกเอาเดือนที่ 10 กว่าๆ แม่กับพ่อและทุกคนลุ้นจนตัวโก่ง คิดไปต่างๆนานา ว่าทำไมฟันไม่งอกเสียที แต่ไม่เป็นไรเพราะคุณตาคุณยายบอกว่างอกเร็วฟันก็หักเร็ว แต่พ่อกับคุณแม่ก็อดเป็นห่วงไม่ได้
ฟันซี่แรกของลูก ขึ้นเป็นตุ่มเล็กด้านล่างข้างหน้าจ๊ะ ต่อไปแม่ต้องสอนให้ลูกทำความสะอาดภายในช่องปากเพื่อฟันที่สุขภาพดีและแข็งแรงจ๊ะ

เมื่อครบ 10 เดือน

วันนี้วันจันทร์ คิดถึงลูกมากเลยจ๊ะ นั่งคิดทุกวันว่าทำอย่างไรถึงจะได้อยู่กับลูก แม้เราจะไม่ได้อยู่ด้วยกันทุกวันแต่แม่ก็กลับมาหาลูกทุกอาทิตย์เลยนะ อย่างอาทิตย์ที่ผ่านมาลูกของแม่เริ่มปรบมือได้แล้ว รู้จักควบคุมมือทั้ง2ข้างให้สัมพันธ์กัน และเริ่มที่จะยืนแบบไม่จับอะไร บางครั้งก็มีพลาดล้มบ้าง แต่แม่ก็จะให้มันพลาดน้อยที่สุดจ๊ะ ปันปันชอบคลานเล่นบนบ้าน เวลาถูกอุ้มมากๆก็จะรำคาญ ขอบอ่านหนังสือ แม่พยายามที่จะอ่านหนังสือให้ฟังเพื่อให้ปันปันเป็นเด็กรักการอ่าน ปันปันมีหนังสือเยอะเลยจ๊ะ บางครั้งแม่ก็หอบหนังสือนิทานไปเล่าให้ฟังที่บ้านยายทวด มีพี่แก้วตา พี่ตุ๊กตา พี่เกล้าฟังด้วยหล่ะ ไม่ว่าจะเป็นหนังสืออะไรก็มีประโยชน์ด้วยกันทั้งนั้นเลยลูก

ครบ 4 เดือนแล้วน่ะ

วันนี้ปัน ปัน ของแม่อายุครบ 4 เดือนแล้วจ๊ะ แม่กับพ่อโทรถามเคลือนไหวของลูกทุกวันเลย คุณยายบอกว่าลูกกินข้าวเก่ง คุยเก่ง ยิ้มเก่งมาก สงสัยตอนที่แม่ท้องลูก แม่ต้องคุยกับลูกค้าทั้งวันจนลูกครบ 9 เดือน ลูกเลยติดนิสียคุยเก่งจากมากแน่เลยใช่มั้ยจ๊ะ และนิสัยที่ดีอีกอย่างก็คือตอนที่แม่ท้อง แม่นอนหลับตั่งแต่เวลา 19.30น. พอลูกเกิดมาก็เป็นคนที่นอนเร็วมาก คุณยายมดยังบอกเลยว่าไม่เคยเลี้ยงใครแล้วนอนง่ายขนาดนี้ แม่ยังแอบภูมิใจเล็กๆเลยจ๊ะ มีคนหลายคนบอกว่าแม่เป็นอย่างไรลูกก็เป็นอย่างนั้น แม่จะพยายามทำตัวเป็นต้นแบบที่ดีให้กับลูกนะจ๊ะ แม่อยากจะบอกว่า แม่กับพ่อรักปัน ปันนะครับ