กลยุทธ์ปราบเด็กดื้อ
หลังจากที่ไม่ได้เข้ามาเปิดบล็อกปัน ปัน หลายวันและยังไม่ได้ Update บล็อกให้ลูกชาย สืบเนื่องมาจากติดภาระกิจงานประจำที่ต้องทำและยังต้อง “กินเงินเดือน” อยู่ก็เลยต้องปล่อยให้บล็อกปัน ปัน ว่างไปสักระยะหนึ่งครับ
วันนี้พ่อปัน ปัน มีเรื่องมาเล่าเกี่ยวกับน้องปัน ปัน ครับเป็นเรื่องเกี่ยวกับ “ความเอาแต่ใจของน้องปัน ปัน” ซึ่งไม่มีพ่อแม่คนไหนอยากให้ลูกของตัวเองเป็นแน่นอนครับ แต่ด้วยสิ่งแวดล้อมที่บังคับ และการเลี้ยงดูต่างๆ รวมทั้งบรรดาญาติๆ ของน้องปัน ปัน เองด้วย
ปันปันกับช่วงเอาแต่ใจตัวเอง
หวัดดีครับปัน ปัน ตอนนี้ลูกอายุ 1 ขวบกับ 6 เดือนแล้ว เริ่มมีอาการเอาแต่ใจตัวเองเองแล้ว ถ้าไม่ได้ดั่งใจก็กรี๊ดเสียงดัง ใช้เสียงดังขู่คนอื่น นอนกลิ้งกับพื้น แล้วบางทีก็เอาหัวโขกกับฝาหรือพื้น พอพ่อกับแม่เห็นอาการของลูกเป็นอยา่งนี้ก็ตกใจ แต่พอตั้งสติได้ก็ทำเป็นไม่สนใจเพื่อให้ลูกเลิกทำเอง อาทิตย์นี้แม่กับพ่อไม่ได้กลับไปหาปันปันเพราะแม่ต้องทำงาน ช่วงนี้ปันปันเริ่มติดพ่อมากขึ้น เวลาพ่็อกลับไปก็ไม่สนใจใครทั้งสิ้น ให้แต่พู่ออยู่ใกล้ให้นั่งใกล้ ตอนนี้เวลาพ่อกลับไปทำงานก็คิดถึงปันปันทุกวันเลยครับ แม่ก็คิดถึงปันปันไม่แพ้กันเลยจ๊ะ


Tags: