<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:wfw="http://wellformedweb.org/CommentAPI/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"
	xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/"
	xmlns:slash="http://purl.org/rss/1.0/modules/slash/"
	>

<channel>
	<title>BLOGPUN.COM : บล็อกปัน ปัน , บันทึกเรื่องลูก , บล็อกบันทึกความรัก &#187; รถขุดดิน</title>
	<atom:link href="http://www.blogpun.com/archives/tag/%e0%b8%a3%e0%b8%96%e0%b8%82%e0%b8%b8%e0%b8%94%e0%b8%94%e0%b8%b4%e0%b8%99/feed" rel="self" type="application/rss+xml" />
	<link>http://www.blogpun.com</link>
	<description></description>
	<lastBuildDate>Sun, 05 Feb 2012 19:00:52 +0000</lastBuildDate>
	<language>en</language>
	<sy:updatePeriod>hourly</sy:updatePeriod>
	<sy:updateFrequency>1</sy:updateFrequency>
	<generator>http://wordpress.org/?v=3.3.1</generator>
		<item>
		<title>จินตนาการเด็ก</title>
		<link>http://www.blogpun.com/archives/1027?utm_source=rss&#038;utm_medium=rss&#038;utm_campaign=%25e0%25b8%2588%25e0%25b8%25b4%25e0%25b8%2599%25e0%25b8%2595%25e0%25b8%2599%25e0%25b8%25b2%25e0%25b8%2581%25e0%25b8%25b2%25e0%25b8%25a3%25e0%25b9%2580%25e0%25b8%2594%25e0%25b9%2587%25e0%25b8%2581</link>
		<comments>http://www.blogpun.com/archives/1027#comments</comments>
		<pubDate>Sat, 23 Jan 2010 03:56:11 +0000</pubDate>
		<dc:creator>พ่อปัน ปัน</dc:creator>
				<category><![CDATA[พัฒนาการเด็ก]]></category>
		<category><![CDATA[จินตนาการ]]></category>
		<category><![CDATA[รถขุดดิน]]></category>
		<category><![CDATA[รถแมคโคร]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://www.blogpun.com/?p=1027</guid>
		<description><![CDATA[เมื่อ 2- 3 วันที่ผ่านมาคุณยายโทรศัพท์มาเล่าเรื่องของน้องปัน ปัน ให้แม่ปัน ปัน ฟังเกี่ยวกับปันปัน ซึ่งตัวพ่อปัน ปัน เองกับแม่ปัน ปัน ได้ฟังยังหัวเราะและแอบยิ้มเลยครับ เรื่องมีอยู่ว่าคุณยายของน้องปัน ปัน ได้พาปัน ปัน ไปนั่งรถเที่ยวแถวๆ หมู่บ้านคำทวดนั่นแหละ (เป็นหมู่บ้านหนึ่งในจังหวัดนครราชสีมา) พอดีที่นั่นเค้ามีการสร้างบ้านจัดสรรกัน แล้วมันก็มีพวกรถ ขนดินเพื่อไปถมที ถมทางซึ่งหมู่บ้านนี้เมื่อก่อนเป็นสวนหมาก และสวนมะพร้าวเก่า ซึ่งร่มรื่นมาก เกือบออกนอกเรื่องแล้วเชียว มาต่อเรื่องของปัน ปัน ครับ คุณยายก็พาปัน ปัน ไปดูรถตักดิน รถไถดินขนาดต่างๆ ที่เค้ากำลังทำงานกัน น้องปัน ปัน ก็ชอบใจใหญ่เลยเพราะไม่เคยเห็น นั่งดูอยู่ได้เป็นนาน ซึ่งเด็กๆส่วนมากพ่อปัน ปัน คิดว่าจะเป็นแบบเดียวกันกับน้องปัน ปัน เพราะได้เจอสิ่งใหม่ๆ ที่ไม่เคยเห็นมาก่อน จึงเก็บข้อมูลและค่อยๆ บันทึกลงในสมองน้อยๆ ของเค้าครับ ซึ่งเมื่อได้เห็นสิ่งที่ซ้ำๆ กันหลายครั้งก็จะจำได้ หรือแม้แต่ถ้าเด็กคนไหนความจำเก่งก็อาจจะเห็นเพียงครั้งเดียวก็สามารถที่จะจดจำได้เลยครับ (เด็กคนนั้นก็อาจมีแววเป็นอัจฉริยะเลยก็ได้ครับ) หลังจากน้องปัน ปัน เริ่มเบื่อคุณยายก็พากลับมาบ้าน [...]]]></description>
		<wfw:commentRss>http://www.blogpun.com/archives/1027/feed</wfw:commentRss>
		<slash:comments>5</slash:comments>
		</item>
	</channel>
</rss>

