ลูกพลับ

ลูกพลับจัดว่าเป็นผลไม้อีกชนิดหนึ่งที่มีในเมืองไทยครับ และคนเชื้อสายจีนเค้าจะถือว่าลูกพลับเป็นผลไม้มงคลด้วยนะครับ สืบเนื่องมาจากคุณย่าแดงของน้องปัน ปันท่านจะชอบทานลูกพลับสุกมากเลยครับ ทั้งๆที่ครอบครัวของพ่อปัน ปัน เป็นเชื้อสายไทย 100 % แต่คุณย่าแดงของน้องปัน ปัน ท่านรู้จักคนเยอะครับ และส่วนมากก็จะเป็นอาม้า อาเจ้ ทั้งหลายครับ ท่านเลยมีโอกาสได้รับคำแนะนำดีๆ จากเพื่อนๆ ของท่านครับ

สำหรับน้องปัน ปัน เองก็จะชอบทานลูกพลับเช่นกัน เพราะเวลาที่ไปเยี่ยมบ้านย่าที่ไร  คุณย่าก็จะให้ปัน ปัน กินลูกพลับเสมอๆ ครับ พ่อปัน ปัน เลยลองทานของลูกดูมั่งก็เลยรู้รสชาดครับ รสมันจะออกหวานๆ แต่ไม่หวานมากครับ และจะมีรสฝาดๆ ปนเล็กน้อย (ถ้าไม่สุกดี) เป็นเอกลักษณ์ของลูกพลับเองครับ

สรรพคุณของลูกพลับ
-ลูกพลับสุกมีฤทธิ์เย็น  รสหวานอมฝาด  มีสรรพคุณแก้ไอ  แก้อาเจียน  บำรุงลำไส้  ปอด  และม้าม  ช่วยห้ามเลือด  แก้อาการถ่ายเป็นเลือด  แก้ท้องเดิน  ปวดท้อง
-ลูกพลับดิบ  แก้ต่อมไทรอยด์บวม  แก้ความดันโลหิตสูง  ห้ามเลือด
-ลูกพลับแห้ง  แก้ริดสีดวงทวาร  แก้ริดสีดวงทวาร  แก้อาการปัสสาวะเป็นเลือด  รักษาโรคตาแก้ตาฟาง  ป้องกันต้อกระจก  แก้ลำไส้อักเสบ  แก้หืดหอบ  แก้ไอขับเสมหะ
-ส่วนกลีบเลี้ยงและก้านผล  ใช้แก้ไอ  แก้สะอึก
-ชาใบพลับ  ใช้แก้ความดันโลหิตสูง  ช่วยในระบาย  ป้องกันเลือดแข็งตัว

สำหรับการใช้ลูกพลับเป็นยาในการรักษาต่างๆ ต้องได้รับการดูแลจากแพทย์ผู้เชี่ยวชาญนะครับ แต่สำหรับว่าเราจะนำมาทานแบบผลไม้ทั่วๆ ก็คงไม่ต้องถึงกับโทรฯ ไปหาคุณหมอหรอกนะครับ นึกหิวก็ไปหาซื้อกินได้เลยครับตามตลาดแถวๆ บ้านของท่านทั้งหลายก็น่าจะมีขายครับ

ส่งท้ายเรื่องการเลือกซื้อลูกพลับ สำหรับวิธีการพ่อ ปัน ปัน ก็ไม่ทราบเหมือนกันครับ แต่คุณย่าของน้องปัน ปัน ท่านเก่งครับ ท่านรู้จักเลือกว่าลูกไหนหวานมาก หรือว่าหวานติดฝาด ซึ่งการเลือกซื้อผลไม้ต่างๆ ก็เป็นศาสตร์อย่างหนึ่งครับในการเลือกซื้อ ถึงจะสอนกันได้แต่ต้องใช้ประสบการณ์เข้ามาเกี่ยวข้องเช่นเดียวกันนะครับ