วันนี้พ่อปัน ปัน นำหนังสือที่น่าอ่านมาแนะนำอีกหนึ่งเล่มครับซึ่งก็ไปหาซื้อมาพร้อมกันกับหนังสือ “คุณพ่อเล่นกับหนูหน่อย” ที่พ่อปัน ปัน เคยเขียนในบล็อกไว้แล้วครับ ดูน่าตาของหนังสือตามรูปด้านล่างเลยครับ เผื่อคุณพ่อ หรือ คุณแม่ท่านไหนสนใจก็ไปหาซื้อมาอ่านได้ครับ (สำหรับผมแล้วไม่ได้ค่า Commission เพิ่มแต่อย่างใดครับ)

สำหรับเนื้อหาของหนังสือโดยรวมผู้เขียนคือคุณ “พงษ์ระพี เตชพาหพงษ์” เขียนจากประสบการณ์จริงของเค้าเอง ที่เกิดขึ้นภายในครอบครัวนี้ ด้วยความที่ คุณพงษ์ระพี เองต้องการที่จะให้ลูกสาวของเค้าที่เกิดมาพูดได้สองภาษา เหมือนกับเด็กลูกครึ่งทั่วๆ ไป แต่ด้วยที่ความที่คุณพงษ์ระพี มีพื้นฐานด้านการใช้ภาษาอังกฤษที่น้อย เลยคิดและหาวิธีต่างๆ ในการที่จะทำให้ลูกสาวของตนเองพูดได้สองภาษา

หนังสือ “เด็กสองภาษา พ่อแม่สร้างได้” จะมีการตั้งเป้าหมายที่ชัดเจน แบ่งการอ่านหนังสือและการสอนลูกอย่างเป็นระบบโดยแบ่งเป็น 4 ระดับซึ่งก็ได้แก่

ระดับ A =>ฟังพูดสองภาษาได้อย่างคล่องเหมือนเด็ฏที่เป็นลูกครึ่งแท้ที่พูดสองภาษาในครอบครัว
ระดับ B =>ฟังและพูดสองภาษาได้ระดับหนึ่งแต่ยังไม่คล่องนัก
ระดับ C =>ฟังและพูดได้แต่วลีสั้นๆ จำนวนหนึ่ง ฟังเข้าใจแต่ยังอายหรือไม่อยากพูดภาษาที่สอง
ระดับ D =>ฟังและพูดได้แค่ศัพท์พื้นฐานจำนวนหนึ่งมีความอายในการพูดภาษาที่สอง
 

ซึ่งในแต่ละระดับนั้นคุณพงษ์ระพี เค้ามีคำแนะนำด้วยครับว่าคนที่เป็นพ่อแม่ต้องทำอย่างไรเพื่อที่จะได้ไปสู่เป้าหมายที่เราตั้งไว้ซึ่งมันก็คือลูกๆ ของเราสามารถพูดได้สองภาษาครับ หลักการก็เพียงแต่พ่อกับแม่ต้องมีความตั้งใจทั้งสองฝ่ายในการที่จะสอนลูกและพูดจากับลูกโดย หลักๆ จะแยกกันระหว่างพ่อและแม่ คือ พ่อจะพูดกับลูกในภาษาอังกฤษ และแม่จะพูดกับลูกในภาษาไทย โดยเริ่มตั้งแต่ลูกเล็กๆ เลยครับยิ่งเราเริ่มต้นเร็วเท่าไร เด็กก็จะสามารถปรับตัวและพูดได้เร็วเท่านั้น ซึ่งก็จะทำให้เป้าหมายของเราบรรลุเร็วเท่านั้นครับ

หนังสือเล่มนี้มุ่งเน้นเรื่องการใช้คำศัพท์ต่างๆ ที่พูดคุยกับลูกด้วยภาษาง่ายๆ ที่ใช้ในชีวิตประจำวันตั้งแต่การกินข้าว กินน้ำ หรือแม้แต่การเล่นต่างๆ กับลูก ซึ่งช่วงแรกๆ เด็กๆ ก็อาจจะสบสนไปบ้างแต่ก็สามารถปรับตัวได้ง่าย เพราะพัฒนาการของเด็กจะค่อยๆ ปรับตัวให้เข้ากับสิ่งแวดล้อมครับ

สำหรับพ่อปัน ปัน เองก็ได้อ่านหนังสือเล่มนี้แล้วก็จะพยายามปรับเพื่อนำไปใช้กับน้องปัน ปัน ครับแต่จะได้ผลมากน้อยแค่ไหนพ่อปัน ปัน ไม่ได้ซีเรียสครับ เอาเป็นว่าเราได้ทำแล้วและเด็กซึ่งก็คือลูกของเราเองนั้นสามารถรับได้มากหรือเปล่า ไม่อยากไปบังคับมากครับ ปล่อยให้พัฒนาการค่อยๆ เป็นไปอย่างธรรมชาติครับ

คุณพ่อและคุณแม่ท่านใดได้อ่านแล้วก็ลองนำไปปรับเปลี่ยนใช้กับครอบครัวของตนเองดูครับ เพราะทุกสิ่งทุกอย่างไม่มีกฎตายตัว สามารถปรับเปลี่ยนและแก้ไขได้ สำหรับวิธีการนี้อาจใช้ได้กับครอบครัวหนึ่ง แต่อาจจะนำมาใช้กับอีกครอบครัวหนึ่งไม่ได้ครับ

สำหรับหนังสือ “คุณพ่อเล่นกับหนูหน่อย” ผู้เขียนหยิบมาอ่านครั้งแรกแล้วรู้สึกชอบและประดับใจ ในการสื่อสารให้ผู้อ่านได้ ทำกิจกรรมต่างๆ ร่วมกันกับลูกๆ ของเราซึ่งอยู่ในวัยเด็กในช่วงของวัยกำลังเรียนรู้ อยากเล่น อยากทดลองต่างๆ หรือว่าค้นหาสิ่งต่างๆ ที่ลูกยังไม่เคยเจอมาก่อน แต่เราซึ่งเป็นพ่อหรือแม่ได้ผ่านช่วงเวลานั้นๆ มาแล้ว ไม่ว่าจะเป็นการเล่นฟุตบอล การเล่นน้ำฝน หรือว่าการเล่นการสร้างบ้านจากกล่องกระดาษต่างๆ ซึ่งกิจกรรมต่างๆ บางครั้งเราเป็นผู้ใหญ่แล้วมองว่าเป็นกิจกรรมที่ไรสาระ หรือไม่น่าจะเป็นประโยชน์ แต่ถ้าท่านได้อ่านหนังสือเล่มนี้แล้วผู้เขียนว่าพ่อแม่ทั้งหลายคงต้องเปลี่ยนแนวความคิดในการเลี้ยงดูลูกเล็กๆ และได้ไอเดียเจ๋งๆ มาเลี้ยงลูกอีกเยอะครับ

เนื้อหาของหนังสือ “คุณพ่อเล่นกับหนูหน่อย” โดยส่วนมากจะเน้นเรื่องการนำของใช้ต่างๆ ที่เราไม่ได้ใช้งานแล้วนำมา ประดิษฐ์ทำเป็นของเล่น ให้กับลูกๆ ของเราและเน้นเรื่องการทำกิจกรรมร่วมกันระหว่างพ่อแม่ และลูก ซึ่งเป็นการสร้างความสัมพันธ์ภายในครอบครัวให้เกิดขึ้น นอกจากนั้นยังเป็นการฝึกนิสัยของลูกๆ ของเราเพื่อเติบโตไปในวันข้างหน้า ที่ต้องใช้ชิวิต อยู่ในสังคมที่ต้องแกร่งแย่งต่างๆนี้ ฝึกให้ลูกใช้ความคิด การตัดสินใจ การรู้แพ้ รู้ชนะต่างๆ แม้กระทั่งการฝึกใรเรื่องของ ตัวเลขต่างๆ

โดยส่วนตัวผู้เขียนจะได้กลับไปเจอลูกชายเพียงเดือนละ 2 ครั้ง เพราะเหตุด้วยสังคม และการทำงานปัจจุบันที่ต้องทำงานอยู่ ต่างจังหวัดกับลูกชาย ซึ่งก็รวมถึงแม่ของปัน ปัน ด้วยที่ต้องกลับไปเจอลูกทุกอาทิตย์ ฉะนั้นเมื่อผู้เขียนได้กลับไปเจอลูกชายแล้วผู้เขียนจะใช้เวลาอยู่กับลูกชายให้คุ้มค่ามากที่สุด ไม่ว่าจะพาไปเที่ยว ป้อนข้าว อาบน้ำ หรือเล่นกับลูกชายต่างๆ ทำให้เค้าหัวเราะ ซึ่งเมื่อลูกหัวเราะผู้เขียนจะมีความสุขมากครับ บางครั้งทั้งผู้เขียนเอง และแม่ปัน ปัน จะเหนี่อยแค่ไหนก็มีความสุขครับ และลูกชายเหมือนจะรู้ว่านานๆ พ่อกับแม่จะได้มาเจอเค้าสักครั้งเมื่อกลับไปเค้าก็จะไม่ค่อยให้ใครมาอุ้ม นอกจากพ่อและแม่เท่านั้น นี่ก็เป็นเพียงสื่อสัมพันธ์เล็กๆ ที่มนุษย์ทุกคนมีมาตั้งแต่เกิดครับ

เอาเป็นว่าพ่อและแม่ท่านอื่นๆ ที่อยากลองอ่านหนังสือ “คุณพ่อเล่นกับหนูหน่อย” ลองไปหาอ่านดูครับเพราะผู้เขียนเองตอนที่กำลังเขียนนี้ก็ยังอ่านไม่จบเล่มครับ แต่เห็นว่าเป็นประโยชน์กับหลายๆ ท่านเลยนำมาลงใน บล็อกปัน ปัน ครับ