ความผิดหวัง

เมื่อช่วงวันขึ้นปีใหม่ที่ผ่านมาก็วันที่ 2 มค พ่อปัน ปัน ได้กลับไปบ้านเพื่อจะพาน้องปัน ปัน ไปเที่ยวที่ “ฟาร์มโชคชัย” ซึ่งวางแผนการณ์ไว้กับแม่ของน้องปัน ปันอย่างดิบดีเลยที่เดียว แต่ต้องผิดหวังที่ไม่ได้พาน้องปัน ปันเข้าไปเที่ยวภายใน “ฟาร์มโชคชัย” สืบเนื่องมาจากตั๋วที่เข้าชมภายในฟาร์มวันนั้นถูกจองเต็มทุกรอบเลยครับ

เราสามคนก็มีพ่อและแม่ปัน ปัน แล้วก็น้องปัน ปัน ตื่นกันตั้งแต่เช้าเพื่อเตรียมตัวเดินทางกัน พ่อและแม่ต้องเตรียมล้างขวดนม เตรียมนม และอื่นๆ ที่เป็นของใช้ของน้องปัน ปันกันอย่างวุ่นวายเลยที่เดียว กว่าจะได้กินข้าวเช้ากันก็ตกประมาณ 8 โมงกว่าๆ อาบน้ำอาบท่าและแต่งตัวให้ปัน ปัน แบบหล่อสุดๆ เลยครับ

เวลาดีที่ออกเดินทางกันก็ประมาณ 9 โมงครึ่งน้องปัน ปัน เหมือนจะรู้ว่ากำลังจะได้ไปเที่ยวดีใจใหญ่เลย พวกเราออกเดินทางจากบ้านคุณยายแถวๆ ใช้เส้นทางถนนมิตรภาพ จากโคราชเพื่อจะไปยัง “ฟาร์มโชคชัย” ระหว่างทางน้องปัน ปัน ก็มองข้างทางเพราะไม่เคยเห็น นอกจากนั้นปัน ปัน ยังชอบดูรถคันใหญ่ๆ ที่วิ่งสวนผ่านไปมาด้วย เพราะไม่เคยเห็นมาก่อนนั่นเอง

ระยะทางจากโคราชไป “ฟาร์มโชคชัย” ก็ประมาณ 80-90 กิโลเมตร ใช้เวลาในการเดินทางประมาณ 1 ชั่วโมงครึ่ง ครับไปถึงที่นั้นก็ประมาณ 11 โมง ตอนนั้นปัน ปัน กำลังนอนหลับพอดีเลย พ่อกับแม่ปัน ปัน เลยปล่อยให้ปัน ปัน นอนไปก่อนครับยังไม่อยากที่จะปลุกเพราะกลัวว่าปัน ปัน จะงอแงครับ

 พ่อปัน ปัน ก็ใช้เวลาตอนที่ปัน ปัน หลับไปซื้อตั๋วเพื่อเตรียมพาปัน ปัน เข้าไปเที่ยวใน “ฟาร์มโชคชัย” แต่เจ้าหน้าที่เค้าแจ้งว่าตั๋วทุกรอบเต็มหมดแล้ว เพราะวันนั้นคนไปเที่ยวเยอะมากครับ เพราะเป็นวันหยุดติดต่อกันหลายวัน พ่อปัน ปัน เลยต้องกลับมาบอกแม่ของปัน ปัน แล้วก็เลยปลุกปัน ปัน ให้ตื่นและพาน้องปัน ปัน ไปเดินเที่ยวบริเวณด้านหน้าฟาร์มเท่านั้น ช่วงนี้เจ้าหน้าที่เค้าแจ้งว่าต้องจองตั๋วล่วงหน้า 7 วันเลยที่เดียวครับ

สำหรับครั้งนี้เป็นบทเรียนให้กับพ่อปัน ปัน และแม่ปัน ปัน อีกทางหนึ่งครับที่ว่าถึงแม้จะวางแผนการณ์ต่างๆ ไว้ดีแล้วแต่ก็ยังไม่รอบคอบเท่าที่ควรครับ เพราะมัวแต่ชะล่าใจ ไม่ได้จองตั๋วล่วงหน้าไว้ก่อน นึกเพียงแต่ว่าไปถึงตอนไหนก็ สามารถเข้าไปชมได้เลย ทำให้ต้องพบกับความผิดหวังทั้งของพ่อปัน ปัน และแม่ปัน ปัน รวมทั้งน้องปัน ปันด้วยซึ่งก็เสียความรู้สึกเหมือนกันครับ เพราะตั้งใจไว้แล้วว่าน้องปัน ปัน ต้องได้ไปเที่ยวชมสัตว์ต่างๆ ภายในฟาร์มโชคชัย

หลังจากที่ไม่ได้เข้าชมกิจกรรมต่างๆ ภายในฟาร์มโชคชัยแล้ว พ่อและแม่ปัน ปัน เลยพาน้องปัน ปัน เที่ยวชมรอบๆ นอกบริเวณทางเข้าฟาร์มนั่นแหละ ไปถ่ายรูปเก็บเอาบรรยายกาศมาก่อน เดี๋ยวรอบหน้าพาน้องปัน ปัน ไปอีกครั้งครับก่อนเดินทางกลับบ้านไปซื้อไอครีมมาฝากยายที่บ้านด้วยครับ

นี่เป็นอีกเรื่องราวหนึ่งที่ปัน ปัน ได้พบและต้องเตรียมใจครับ เพราะเมื่อปัน ปัน เติบโตไปเป็นผู้ใหญ่ ก็จะได้เจออะไรๆ ที่หนักกว่านี้หลายเท่าครับ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องความรัก เรื่องการเรียน หรือเรื่องอื่นๆ ที่ปัน ปัน ตั้งความหวังไว้แต่ไม่สามารถทำได้ซึ่งอาจจะเกิดจากสิ่งแวดล้อม หรืออาจจะเกิดจากตัวเราเองก็ได้ครับ

ของฝาก

เมื่อถึงเทศกาลต่างๆ ทั้งวันขึ้นปีใหม่ หรือว่าวันสงกานต์ พวกเราที่เป็นมนุษย์เงินเดือนก็ต้องเตรียมตัวเดินทางกลับ บ้านเกิดที่อยู่ต่างจังหวัดครับ และพ่อปัน ปัน ก็เป็นหนึ่งในคนพวกนั้นด้วยครับ แต่ปีนี้พอดีว่าพ่อปัน ปัน วางแผนไว้ล่วงหน้าค่อนข้างนานหน่อยเลยได้หยุดติดต่อกันหลายวันครับ เรียกได้ว่าพอกลับมาทำงานต้องปรับตัวอยู่สักพักหนึ่งก่อนที่งานจะนิ่งและเข้าที่ก็ว่าได้ครับ

วันนี้นำเรื่องของฝากมาเขียนในบล็อกปัน ปัน ๆ ครับ ก็ด้วยเหตุที่พ่อปัน ปัน ต้องทำงานที่จังหวัดระยอง เวลาที่จะต้องเดินทางกลับบ้านที่โคราช ก็เลยต้องเตรียมตัวหลายวันทั้งเรื่องของเวลาในการเดินทาง และต้องหลีกเหลี่ยงเรื่องของ การจราจร ที่ต้องติดขัดเพราะต้องแย่งกันกลับไปฉลองกับครอบครัวกันครับ “ของฝาก”  ก็เป็นอีกสิ่งหนึ่งที่ขาดไม่ได้เลยครับ ส่วนมากของฝากต่างๆ ก็จะได้มาจากพื้นที่นั้นๆ ครับ อย่างที่ระยองก็ส่วนมากเป็นอาหารทะเลตากแห้งต่างๆ ครับ





สำหรับของฝากที่พ่อปัน ปัน ไปซื้อมาเพื่อเตรียมนำกลับไปฝากครอบครัว ทั้งครอบครัวของพ่อปัน ปัน เองและครอบครัวของคุณยายน้องปัน ปัน ก็มีหลายอย่างครับ ก็มี กุ้งแห้ง กระปิ ปลาอินทรีย์ตากแห้ง (เค็ม) ทั้งตัว แล้วก็ทุเรียนทอดกรอบ ครับก็หมดไปหลายตังค์เหมือนกันครับ เรียกว่าพอออกจากร้านค้าเดินตัวเบาเลยครับ





ของฝากชิ้นที่สองเป็น “กุ้งตากแห้ง” ครับตามรูปที่สองครับ เป็นกุ้งเนื้อตากแห้งครับ ซื้อมา 1 กิโลครับเป็นกุ้งขนาดใหญ่ครับตกกิโลกรัมละหกร้อยกว่าบาทครับ อันนี้ถ้าทำน้ำพริกกะปิอร่อยครับ





ของฝากอีกอย่างที่พ่อปัน ปัน ซื้อมาก็ “กะปิ” ครับทำจาก “เคยเล็ก” ครับไม่ใช่ทำจากกุ้งนะครับ เมื่อพูดถึง “เคย” พ่อปัน ปัน เคยไปดูชาวประมงเค้าจับครับนำมาทำกะปิจะอร่อยครับ





หมึกกระตอยครับของฝากที่พ่อปัน ปัน นำเสนอครับอันนี้นำมาทอดแล้วกินกับข้าวสวยร้อนๆ ก็อร่อยครับ หรือว่าคอเหล้า คอเบียร ทั้งหลายไม่ครวพลาดครับ รับรองจะติดใจครับ หรือว่าจะนำมาผัด กะเพรา ก็อร่อยครับผม สำหรับหมึกกะตอยก็เป็นของฝากแนะนำอีกอย่างที่น่าลองครับ





ชิ้นสุดท้ายเเป็นทุเรียนทอดกรอบครับซื้อมา 8 ถุง ประมาณ 2 กิโลกรัม ตกถุงละ 100 บาทครับ อันนี้แม่ของน้องปัน ปัน ชอบทานครับ สำหรับทุเรียนทอดชาวบ้านเค้าจะนำทุเรียนที่ยังไม่สุกหรือเรียกว่า “ทุเรียนห่ามๆ” ครับนำมาทอดแล้วก็คลุกเคล้าเกลือแกงเล็กน้อยเพื่อเพิ่มความเค็มเล็กน้อยครับ

เป็นอย่างไรบ้างครับผมสำหรับ “ของฝาก” จากจังหวัดระยองจริงๆ แล้วยังมีอีกเยอะครับจำพวก หมึกตากแห้ง หรือปลาตากแห้งต่างๆ ซึ่งถ้าหากเพื่อนๆ ท่านไหนมีโอกาสมาเกี่ยวจังหวัดระยอง ก็ลองแวะเวียนมาซื้อได้ครับที่บริเวณ “ตลาดแม่แดง” ซึ่งมีให้เราเลือกซื้อหาของฝากได้หลายร้านมากครับ สำหรับเรื่องราคาก็สามารถต่อรองกันได้ครับ