ทอดกฐิน
มาวันนี้พ่อปัน ปันนำบุญมาฝากเพื่อนๆ ทุกคนครับซึ่งเป็นประเพณีของไทยๆ ที่สืบต่อกันมาเป็นเวลานาน ซึงพ่อปัน ปัน ก็ไม่รู้ว่านานแค่ไหน แต่เป็นเรื่องที่ดีๆ ครับ
วันอาทิตย์ที่ 31 ตค.ที่ผ่านมาเรื่อง 3 คน พ่อ แม่ ลูกตื่นนอนกันตั้งแต่เช้า ก็เหมือนๆ กับทุกๆ ครั้งที่เราจะไปไหนต่อไหนกันครับเพื่อเตรียมตัวให้เสร็จก่อนที่ลูกชายตัวเล็กจะตื่นขึ้นมา สำหรับน้องปัน ปัน เองก็รู้เรื่องครับเพราะก็จะตื่นเช้าตามไปด้วยซึ่งจะมาพร้อมกับคำถามต่างๆ ที่พ่อ และ แม่ต้องตอบให้ได้ “ว่าเราจะไปไหนครับ” “ไปทำอะไร” ประมาณนี้ครับ
ออกเดินทางจากระยองประมาณ 05.30 ครับเพราะต้องขับรถประมาณ 2 ชั่วโมงครึ่งเลยที่เดียวระยะทางจากบ้านพักไปวัดก็ประมาณ 130-140 กม. สำหรับเส้นทางการเดินทางพ่อปัน ปัน ก็อาศัยแผนที่ และเทคโนโลยี่จาก Internet ช่วยครับ
ไปถึงวัดหนองปลิง ต.หนองแหน อ.พนมสารคาม จ.ฉะเชิงเทราก็ประมาณ 07.45 น. เราก็ไปหาอาหารทานกันครับ อย่างแรกที่กินช่วงเช้าเป็น “ก๋วยเตี๋ยว” ซึ่งชาวบ้านเค้าก็จะมาจัดเป็นโรงทานคอยต้อนรับครับ ซึ่งอาหารมีหลายอย่างมาก แต่เราไปเช้าเค้ายังเตรียมกันไม่เสร็จครับ
ช่วงประมาณ 08.45น. ทางวัดก็มีพิธีการ “แห่พระ” หรือย้ายพระพุทธรูปจากศาลาหลังเดิม ไปยังศาลาหลังใหม่ ซึ่งก็เป็นอีกพิธีหนึ่งที่น่าสนใจและเก็บรักษาไว้ โดยมีทหารและประชาชนชาวบ้านจำนวนหนึ่งมาช่วยในการเคลื่อนย้าย สำหรับพ่อปัน ปันเองก็ทำได้เพียงเก็บภาพเหล่านั้นผ่านเลนส์ อย่างน้อยๆ ก็เป็นความทรงจำดีๆครับ
หลังจากพิธีเคลื่อนย้ายพระเสร็จสิ้นลงก็เป็น “พิธีถวายกฐิน” ครับโดยพิธีการไม่มีอะไรมาก พระท่านสวดมนต์ต่างๆ แล้วก็ให้พรบรรดาญาติโยมทั้งหลาย
กว่าที่จะถวายกฐินเสร็จสิ้นก็ประมาณ 11.30น เป็นไปได้ด้วยดี น้องปัน ปัน ก็วิ่งเล่นขึ้นลงระหว่างศาลาใหม่ กับศาลาเก่าเรื่อยๆ ตามประสาของเด็กๆ ในวัยนี้ครับ จะให้นั่งนิ่งๆ เหมือนผู้ใหญ่คงยาก เกินไปเพราะเป็นวัยที่กำลังอยากรู้อยากเห็นในทุกๆ เรื่องๆ ต้องคอยระวังครับ
ก่อนออกเดินทางกลับบ้านพัหที่ระยอง ก็ได้เก็บภาพต่างๆ ของน้องปัน ปัน ในระหว่างงานทอดกฐินครั้งนี้มาฝากครับ และขออนุโมทนาบุญให้กับเพื่อนๆ ที่ไม่มีโอกาสได้ไปร่วมงานครั้งนี้ และเพื่อนๆ ของน้องปัน ปัน ในสังคมออนไลน์ด้วยครับ
งานกฐินมีเพียง 1 ครั้งใน 1 ปี ครับสำหรับปีนี้เพื่อนๆ ท่านไหนได้ไปร่วมที่ไหนกันมาบ้างก็ลองแชร์ความรู้ความรู้สึกกันได้ครับ เพราะอย่างน้อยๆ ก็เป็นการช่วยอนุรักษ์ประเพณีของคนไทยไว้ให้ลูกหลานสืบต่อไปครับ
ปิดเทอม
เมื่อลูกชายปิดเทอมพ่อปัน ปัน ก็ได้พาไปส่งที่บ้านคุณยายที่โคราช เมื่อประมาณต้นเดือนที่ผ่านมาจึงทำให้ไม่ได้เข้ามาเขียนบล็อกเลย ก็พอดีว่ามีเพื่อนๆ ใจดีเข้ามา “ฝากข้อความใน Facebook” บอกว่าเข้าไป Comment ที่ “blogpun” ไม่ได้ พ่อปัน ปัน เลยเข้ามาดูว่าเกิดอะไรขึ้น
แล้วก็จริงดังที่ว่าเกิด “error” ที่ Plugin ตัวหนึ่งครับ ซึ่งตอนนี้แก้ไขเรียบร้อบแล้วต้องยก Credit ให้คุณหมออนาเมาครับ ที่ช่วยเข้ามาบอกกล่าวถึงความผิดพลาดของระบบ
วันนี้มาเล่าเรื่องลูกชายที่ปิดเทอมให้ฟังครับ น้องปัน ปัน พอได้ไปเล่นกับเพื่อนๆ และพี่ๆ ที่บ้านยายก็ชอบใจเป็นการใหญ่ซึ่งก็เป็นเรื่องปกติของเด็ก ๆ ในวัยนี้ครับ ได้เล่น , ได้วิ่ง , ได้กิน, ได้นอน, ไม่ต้องมานั่งคิดเรื่องอะไร เหมือนกับผู้ใหญ่
แม่ปัน ปัน บอกทางโทรศัพท์ว่า น้องปัน ปัน เจอกับสิ่งแวดล้อมใหม่ก็จะเริ่มจดจำ และเลียนแบบซึ่งเราก็ไม่ได้ว่าเพียงแต่ต้องค่อยๆ สอนลูกชายไป เพราะเป็นเพียงแค่ 1 เดือนเท่านั้น อย่างเช่นเรื่อง “คำพูด” ถ้าพี่คนไหนพูดไม่เพราะ น้องปัน ปัน ก็จะมาฟ้องยายว่า พี่คนนั้น พี่คนนี้พูดไม่เพราะเลย แต่บางครั้งน้องปัน ปัน เองก็ติดมาเหมือนกัน แม่ปัน ปัน ต้องคอยเตือนและบอกกล่าวน้องปัน ปัน อยู่บ่อยๆ
ระยะเวลาที่ปิดเทอมของน้องปัน ปัน ก็เพียง 1 เดือนซึ่งตอนนี้ก็เหลือประมาณ 15 วันแล้วและคงต้องกลับมาใช้ชีวิตในรั้วโรงเรียนอีกนานเลยที่เดียว และต้องปรับตัวอีกสักอาทิตย์กว่าๆ น้องปัน ปัน จึงจะเข้าที่ เข้าทางครับ…

Tags: 